روح داخل در بدن و يا خارج از آن است، زيرا زمان و مكان براى موجود مجرّد، معنى ندارد، بلكه رابطه‌اش رابطه تعلقى است كه احاطه به بدن دارد، يعنى در هر عضوى در عين حال كه آن عضو است، روح نيز موجود است، ليكن وجود روح، محدود به آن عضو نيست و روح در عين اينكه بالاست، پايين نيز مى‌باشد، همچنان كه امام صادق (ع) فرمود: «إنَّ الْأَرْواحَ لاتُمازِجُ الْبَدَنَ وَ لاتُواكِلُهُ وَ إِنَّما هِىَ كِلَلٌ لِلْبَدَنِ مُحيطَةٌ بِهِ» «١» همانا روحها با بدن آميخته و مخروج بوده و متكى بر آن نيستند، بلكه بر بدن تسلط و احاطه دارند.