مى‌گرديد. «١» ب- خداوند حكيم در سوره مؤمنون پس از تشريح مراتب خلقت انسان به مرحله ايجاد روح پرداخته و فرموده است: «... ثُمَّ انْشَأْناهُ خَلْقاً آخَرَ» «٢» سپس او را آفرينشى ديگر داديم. منظور اين است به انسان بفهماند كه تا اين مرحله تو تنها جسم و ماده بودى، ولى از اين به بعد موجود ديگرى هستى و اصالت تو به موجودى غير مادى مى‌باشد كه همان روح است، به همين خاطر، اين تعبير در مراحل قبل به كار نرفته است با آنكه هر يك از مراحل قبل نيز خلقى غير از مرحله قبل خود بوده است. «٣» ج- آيه‌اى كه روح را از عالم امر معرفى كرده است: «وَ يَسْئَلُونَكَ عَنِ الرُّوحِ، قُلِ الرُّوحُ مِنْ أَمْرِ رَبّى‌ ...» «٤» از تو درباره روح مى‌پرسند، بگو: روح از (عالم) امر الهى است! يعنى روح موجودى است از عالم ديگر غير از ماده و خلق مادى و از سنخ موجودات مادى نيست تا زمان بردار بوده و متوقّف بر مادّه و ماديّات باشد. «٥» انسان شناسى ٤٤ رابطه روح با بدن ..... ص : ٤٢