خلاصه‌ با توجه به معيارى كه قرآن درباره عبادت خدا ارائه مى‌كند، اگر انسان در همه اعمال و رفتار و گفتار خويش انگيزه خدايى داشته باشد، و به قصد نزديكى به او آن اعمال را انجام دهد، همه آنها عبادت به حساب مى‌آيد. از اين رو، دامنه عبادت و بندگى بسيار وسيعتر از عبادتهاى متعارف دينى است و همه شؤون زندگى انسان را در بر مى‌گيرد. نماز از مظاهر بارز اعمال دينى است كه اگر با شرايط انجام پذيرد انسان را از گناهان دور مى‌سازد. دعا كردن و مناجات با خدا و خلوت با او از راههاى ديگر طاعت و ارتباط معنوى است. تفكر و انديشه درست و عميق كه چراغ راه خداشناسى، و نيز نشانگر طريق هدايت و رستگارى باشد، از بهترين روشهاى عبادت و خداشناسى است. همچنين انتظار فرج امام عصر (عج)، از بهترين عبادتهاست. موانع بسيارى ممكن است راهزن مؤمن در راه بندگى خدا شود و چه بسا اگر انسان با آنها مبارزه نكند موجبات گمراهى او را از مسير حق فراهم كند. از جمله آن موانع و آفات بزرگ تكبر و خود بزرگ‌بينى، ريا، شرك در عبادت، خوردن مال حرام، دنيا دوستى و وابستگى عملى به آن است، كه بشدت از آن نهى شده است.