انسان شناسى - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١١٥

اگر مردم در بزرگى قدرت و كلانى نعمت (خداوند) مى‌انديشيدند، بدون شك به راه راست هدايت (و به طريق مستقيم بندگى خدا) باز مى‌گشتند. از حديث قدسى نيز چنين بر مى‌آيد كه عبادت كامل و خداپسندانه آن است كه به خاطر عظمت خدا انجام شود: «يا مُوسى‌! لااقْبَلُ الصَّلاةَ الَّا مِمَّنْ تَواضَعَ لِعَظَمَتى‌ ...» «١» اى موسى! نماز را نمى‌پذيرم، مگر از كسى كه براى عظمت من فروتنى كند. ٤- به نظر مى‌رسد كه بزرگترين فلسفه عبادت خدا طهارت ضمير انسان و تكامل و رسيدن به مقام قرب الهى «٢» و نيل به مقام خليفة اللهى باشد، زيرا انسان تنها موجودى است كه خداوند او را از ميان موجودات مادى برگزيده و راههاى رشد و تكامل و سازندگى را برايش هموار كرده است، و از روح خويش در او دميده تا او بتواند از راه بندگى و كسب تقوا و معارف ارزشمند الهى به آن مقام دست يابد و خدا گونه شود. قرآن مى‌فرمايد: «ما يُريدُ اللَّهُ لِيَجْعَلَ عَلَيْكُمْ مِنْ حَرَجٍ وَ لكِنْ يُريدُ لِيُطَهِّرَكُمْ وَ لِيُتِمَّ نِعْمَتَهُ عَلَيْكُم لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ» «٣» خداوند نمى‌خواهد مشكلى براى شما ايجاد كند بلكه مى‌خواهد شما را پاك سازد و نعمتش را بر شما تمام كند شايد شكر او را بجا آوريد.