بررسى تطبيقى جامعه اسلامى و جامعه مدنى - خطیبی کوشکک، محمد - الصفحة ٤٥
به بهانه آزادى نشر عقايد به تضعيف جامعه اسلامى بپردازد و از آزادى بيان و مطبوعات سوء استفاده نمايد. همان گونه كه هيچ كس حق ندارد از بحثهاى علمى و فكرى جلوگيرى نمود و راه انديشه و تفكر را سد نمايد.
گفتنى است با اينكه اسلام از بيان مطالب و نشر عقايد مخالف واهمهاى ندارد و اين آزادى را به مخالفان خود داده است، در عين حال از نشر مغرضانه و گمراه كننده افكار و عقايد ضداسلامى و نيز انتشار مطالب توهينآميز به مقدسات اسلامى جلوگيرى مىكند.
زيرا ايمان به دنبال خود عشق، علاقه و حساسيت مىآورد و كسى حق ندارد احساسات عمومى و عشق و علاقه مقدس مؤمنان را جريحهدار نمايد.
از سوى ديگر، نشر اكاذيب، افترائات، شايعهها و تهمتها نيز در جامعه اسلامى مجاز نيست، زيرا اين امور باعث گمراهى، انحراف، فساد اخلاقى و از ميان رفتن وحدت و وفاق ملى مىگردد.
ب- آزادى احزاب و جمعيتها: تشكيل احزاب و جمعيتها در جامعه اسلامى هيچ منعى ندارد، «١» زيرا از حقوق طبيعى هر انسان است كه با همنوعان خود همفكرى داشته باشد و به نشر و تبليغ آرا و انديشههاى خود بپردازد. از اين رو، علاوه بر احزاب اسلامى كه براى گسترش تعاليم دينى و تحقق نظام اسلامى از آزادى كاملى برخوردارند، حتى گروهها و اصناف غير اسلامى نيز- به شرط آنكه در موضع تخريب و براندازى نباشند و صرفاً به تبليغ نظرات و مواضع خود بسنده نمايند- از آزادى بهرهمندند.
ج- آزادى مشاغل: انتخاب شغل در جامعه اسلامى آزاد است «٢» و هر شهروندى حق دارد نوع شغل وكار دلخواه خود را انتخاب نمايد و هيچ كسى حق ندارد فردى را به شغل و كار معينى اجبار نمايد. البته حكومت اسلامى مىتواند كسى را كه به دليل تنبلى كار نمىكند و در نتيجه قادر به تأمين مخارج زن و فرزند و افراد تحت تكفل خود نيست، به كار مناسب و آبرومند مجبور سازد. فقها در مباحث فقهى انواع مكاسب را بررسى نموده و كسبهاى حرام را نيز معين كردهاند.