اخلاق در کلام معصومین - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٣٥٨ - چهار اصل زندگي

از شيطان اطاعت كند معصيت پروردگار است و سزاوار مجازات خواهد بود. هر كسي سپاس حق گزارد خداوند بر نعمت او مى‌افزايد و هر كسي در مصيبت شكيبا باشد خداوند او را كمك مى‌كند. ?هر كسي بر خداوند توكّل داشته باشد? خدا براي او کافي است. هرگز خداوند را به خاطر خرسندى كسى خشمگين نسازيد و با نافرمانى خداوند به هيچ كس نزديك نشويد زيرا او به كسى نمى‌بخشايد و آسيب از او دور نمى‌سازد مگر در طريق طاعت و رضايت. فرمان‌برى از خداوند، گرفتن هر خوبى است كه انسان مى‌طلبد و نيز رها شدن از هر بدى است كه مردم از آن مى‌گريزند. خداوند، نگهبان كسى است كه در طاعت او كوشيده است و رها كننده كسى است كه در معصيت او است. گريزان از خدا راه چاره ندارد زيرا امر خدا به خواري او تعلّق گرفته است هر چند خوش آمد خلايق نباشد. هرچه پيش مى‌آيد و آن‌چه خداوند اراده كند همان واقع مى‌شود و آنچه او نخواهد واقع نمى‌شود. ٦بر پايه نيكى و پارسايى تعاون داشته باشيد نه بر پايه گناه و دشمنى، و از خداوند پروا داشته باشيد كه او سخت عقوبت خواهد داد٥. امام صادق٧ فرمود: اين حديث، كلام پيامبر[ است.