اخلاق در کلام معصومین - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ١٤٣ - سفارش پيامبرصلی الله علیه و آله به حضرت علي

مى‌دهم و عذاب مى‌كنم. اى على، با داشتن خويشاوند محتاج، صدقه دادن به ديگرى روا نيست.

يَا عَلِيُّ، دِرْهَمٌ فِي الْخِضَابِ خَيْرٌ مِنْ أَلْفِ دِرْهَمٍ يُنْفَقُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ فِيهِ أَرْبَعَ عَشْرَةَ خَصْلَةً: يَطْرُدُ الرِّيحَ مِنَ الْأُذُنَيْنِ، وَ يَجْلُو الْبَصَرَ، وَ يُلَيِّنُ الْخَيَاشِيمَ، وَ يُطَيِّبُ النَّكْهَةَ، وَ يَشُدُّ اللِّثَةَ، وَ يَذْهَبُ بِالضَّنَى،‌ وَ يُقِلُّ وَسْوَسَةَ الشَّيْطَانِ، وَ تَفْرَحُ بِهِ الْمَلَائِكَةُ، وَ يَسْتَبْشِرُ بِهِ الْمُؤْمِنُ، وَ يَغِيظُ بِهِ الْكَافِرَ، وَ هُوَ زِينَةٌ، وَ طِيبٌ، وَ يَسْتَحْيِي مِنْهُ مُنْكَرٌ وَ نَكِيرٌ، وَ هُوَ بَرَاءَةٌ لَهُ فِي قَبْرِهِ؛ يَا عَلِيُّ، لَا خَيْرَ فِي الْقَوْلِ إِلَّا مَعَ الْفِعْل،ِ وَ لَا فِي الْمَنْظَرِ إِلَّا مَعَ الْمَخْبَرِ، وَ لَا فِي الْمَالِ إِلَّا مَعَ الْجُودِ، وَ لَا فِي الصِّدْقِ إِلَّا مَعَ الْوَفَاءِ، وَ لَا فِي الْفِقْهِ إِلَّا مَعَ الْوَرَعِ، وَ لَا فِي الصَّدَقَةِ إِلَّا مَعَ النِّيَّةِ، وَ لَا فِي الْحَيَاةِ إِلَّا مَعَ الصِّحَّةِ، وَ لَا فِي الْوَطَنِ إِلَّا مَعَ الْأَمْنِ وَ السُّرُورِ؛

اى على، خرج‌كردن يك درهم براى خضاب، از انفاق‌كردن هزار درهم در راه خدا برتر است و چهارده فايده دارد: باد را از گوش‌ها مى‌راند و چشم را روشن مى‌كند و سوراخ‌هاى بينى را نرم و دهان را خوشبو و لثه را محكم مى‌كند و بوى بد بغل را از ميان مى‌برد و وسوسۀ شيطان را كم مى‌كند و فرشتگان از آن خوشحال مى‌شوند و مؤمن از آن شاد و كافر خشمگين مى‌شود. هم زينت است و هم بوى خوش، و نكير و منكر از آن حيا مى‌كنند و امان‌نامه‌اى است براى صاحبش در قبر. اى على، در سخن گفتن سودى نيست مگر اينكه همراه عمل باشد و در نگاه