اخلاق در کلام معصومین - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ١٤٢ - سفارش پيامبرصلی الله علیه و آله به حضرت علي

يَا عَلِيُّ، الصَّدَقَةُ تَرُدُّ الْقَضَاءَ الَّذِي قَدْ أُبْرِمَ إِبْرَاماً؛ يَا عَلِيُّ، صِلَةُ الرَّحِمِ تَزِيدُ فِي الْعُمُرِ؛ يَا عَلِيُّ، افْتَتِحْ بِالْمِلْحِ وَ اخْتَتِمْ بِالْمِلْحِ فَإِنَّ فِيهِ شِفَاءً مِنِ اثْنَيْنِ وَ سَبْعِينَ دَاءً؛ يَا عَلِيُّ، لَوْ قَدْ قُمْتُ عَلَى الْمَقَامِ الْمَحْمُودِ لَشَفَعْتُ فِي أَبِي وَ أُمِّي وَ عَمِّي وَ أَخٍ كَانَ لِي فِي الْجَاهِلِيَّةِ؛ يَا عَلِيُّ، أَنَا ابْنُ الذَّبِيحَيْنِ‌؛ يَا عَلِيُّ، أَنَا دَعْوَةُ أَبِي إِبْرَاهِيمَ‌؛ يَا عَلِيُّ، الْعَقْلُ مَا اكْتُسِبَتْ بِهِ الْجَنَّةُ وَ طُلِبَ بِهِ رِضَا الرَّحْمَنِ؛ يَا عَلِيُّ، إِنَّ أَوَّلَ خَلْقٍ خَلَقَهُ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ الْعَقْلُ؛ فَقَالَ لَهُ: أَقْبِلْ فَأَقْبَلَ ثُمَّ قَالَ لَهُ: أَدْبِرْ فَأَدْبَرَ؛ فَقَالَ: وَ عِزَّتِي وَ جَلَالِي، مَا خَلَقْتُ خَلْقاً هُوَ أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْكَ، بِكَ آخُذُ وَ بِكَ أُعْطِي وَ بِكَ أُثِيبُ وَ بِكَ أُعَاقِبُ‌؛ يَا عَلِيُّ، لَا صَدَقَةَ وَ ذُو رَحِمٍ مُحْتَاجٌ؛

اى على، صدقه قضاى محكم را برمى‌گرداند. اى على، صله رحم عمر را زياد مى‌كند. اى على، غذا را با نمك شروع كن و با نمك تمام كن كه در آن شفاى هفتاد و دو مرض وجود دارد. اى على، اگر به مقام محمود برسم پدر و مادر و عمويم و رفيق دوران جاهليّت خود را شفاعت مى‌كنم. اى على، من پسر دو قربانى (اسماعيل و عبداللّه) و ثمرۀ دعاى پدرم ابراهيم هستم. اى على، بهترين عقل آن است كه با آن بهشت به دست آيد و رضايت خداى مهربان طلب شود. اى على، اوّلين مخلوقى كه خداوند عزّوجل آفريد عقل است. پس به او فرمود: بيا، آمد. سپس به او گفت: بازگرد، برگشت. پس فرمود: به عزّت و جلالم سوگند، مخلوقى محبوب‌تر از تو نيافريده‌ام. به وسيله تو مى‌گيرم و عطا مى‌كنم و پاداش