اخلاق در کلام معصومین - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ١١٩ - سفارش پيامبرصلی الله علیه و آله به حضرت علي

هستند: كوچك برداشتن لقمه، و خوب جويدن لقمه، و كم نگاه كردن به صورت‌هاى مردم، و شستن دست‌ها.

يَا عَلِيُّ، خَلَقَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ الْجَنَّةَ مِنْ لَبِنَتَيْنِ: لَبِنَةٍ مِنْ ذَهَبٍ وَ لَبِنَةٍ مِنْ فِضَّةٍ؛ وَ جَعَلَ حِيطَانَهَا الْيَاقُوتَ، وَ سَقْفَهَا الزَّبَرْجَدَ، وَ حَصَاهَا اللُّؤْلُؤَ، وَ تُرَابَهَا الزَّعْفَرَانَ وَ الْمِسْكَ الْأَذْفَرَ؛ ثُمَّ قَالَ لَهَا: تَكَلَّمِي. فَقَالَت:ْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ الْحَيُّ الْقَيُّومُ، قَدْ سَعِدَ مَنْ يَدْخُلُنِي. قَالَ اللَّهُ جَلَّ جَلَالُهُ: وَ عِزَّتِي وَ جَلَالِي، لَا يَدْخُلُهَا مُدْمِنُ خَمْرٍ، وَ لَا نَمَّامٌ، وَ لَا دَيُّوثٌ، وَ لَا شُرْطِيٌّ، وَ لَا مُخَنَّثٌ، وَ لَا نَبَّاشٌ، وَ لَا عَشَّارٌ، وَ لَا قَاطِعُ رَحِمٍ، وَ لَا قَدَرِيٌّ؛ يَا عَلِيُّ، كَفَرَ بِاللَّهِ الْعَظِيمِ‌ مِنْ هَذِهِ الْأُمَّةِ عَشَرَةٌ: الْقَتَّاتُ، وَ السَّاحِرُ، وَ الدَّيُّوثُ، وَ نَاكِحُ الْمَرْأَةِ حَرَاماً فِي دُبُرِهَا، وَ نَاكِحُ الْبَهِيمَةِ، وَ مَنْ نَكَحَ ذَاتَ مَحْرَمٍ، وَ السَّاعِي فِي الْفِتْنَةِ، وَ بَائِعُ السِّلَاحِ مِنْ أَهْلِ الْحَرْبِ، وَ مَانِعُ الزَّكَاةِ، وَ مَنْ وَجَدَ سَعَةً فَمَاتَ وَ لَمْ يَحُجَّ؛

اى على، خداوند بهشت را از دو خشت آفريده: خشتى از طلا و خشتى از نقره، و ديوارهاى آن را از ياقوت، و سقف آن را از زبرجد، و سنگريزه آن را لؤلؤ، و خاك آن را زعفران و مشك خوشبو قرار داده است. سپس به آن (بهشت) فرمود: سخن بگو. پس گفت: خدايى جز خداى زنده پاينده نيست. هر كسي وارد من شود سعادتمند است. خداوند گفت: به عزّت و جلالم سوگند كه هيچ دائم الخمر و سخن‌چين و مرد بى‌غيرت و نگهبان (سلاطين) و ابنه‌اى (لواط دهنده) و نبش‌كننده قبور و باج‌گير و قطع‌كننده رحم (كسى كه صله رحم نمى‌كند) و كسى