افق وحِی - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ٦٤٩ - عبارات عرفاء شامخِین در مقام ظهور تجلِّی حق در نفوس آنان

اِین مطالبِی را که به‌واسطۀ عدم فهم صحِیح، دستاوِیز براِی کوبِیدن بزرگان و عرفا قرار داده‌اِی، دِیگران نِیز آنها را دِیده‌اند و به دقّت مورد تأمل قرار داده‌اند و جوانب آن را نِیک اندِیشِیده‌اند امّا چنِین سخنان درشت و کلمات ناشاِیست نفرموده‌اند.

اگر در کلمات جناب باِیزِید بسطامِی ـقدّس الله سرّهـ مِی‌بِینِیم که فرموده است: «سبحانِی، ما أعظَمَ شأنِی!»[١] باِید توجّه کنِیم که جناب اِیشان در اِین حال، محلّ تجلِّی ذات اقدس حق گشته است و اِین عبارت را نه به خود، که به خداِی متعال باز مِی‌گرداند؛ ولِی بِی‌خبران اِین کلام را از او مِی‌بِینند و چون نمِی‌توانند معرفت کنند، نسبت کفر و الحاد به او مِی‌دهند.

و نِیز در اشعار بابا طاهر عرِیان که مِی‌فرماِید:

و ِیا چنان ابن‌فارض مصرِی مِی‌فرماِید:

«از باقِیماندۀ آن شراب طهور من است که تمام سلاّک و پوِیندگان حرم خدا، چه در زمان خود من و چه کسانِی که قبل از من بودند، مِی‌نوشند و مِی‌نوشِیدند و سرمست از آن مِی ناب مِی‌گردِیدند؛ پس جمِیع فضِیلت‌ها که در اِین عالم دنِیا ظهور مِی‌ِیابد، از فضِیلت و ارزش من تراوش مِی‌نماِید.»

و ِیا مانند حضرت شِیخ اکبر محِیِی‌الدِّین عربِی ـقدّس الله سرّهـ که مِی‌فرماِید:

[١]. المقدمات فِی نصّ النصوص، ص ٢٠٣.

[٢]. دِیوان بابا طاهر عرِیان، دوبِیتِی‌ها، شماره ٩٦.

[٣]. دِیوان ابن‌فارض، تائِیۀ کبرِی، ص ١٣١.

[٤]. الفتوحات المکِّیة، ج ٣، ص ٤١. جهت اطّلاع بِیشتر بر تفسِیر اِین فرماِیش محِیِی‌الدِّین رجوع شود به روح مجرّد، ص ٤٦٠.