وحِی مِی‌باشد، احتمال خطا در بعضِی از موارد موجب سقوط ساِیر موارد از حجِّیت خواهد شد، و در اِین لحاظ وظِیفه و تکلِیف الهِی براِی حفظ و صِیانت از قرآن کرِیم الزام مِی‌کند که خداِی متعال صراحتاً به مواردِی که برخلاف واقع و به اشتباه نازل شده است تصرِیح نماِید.

مثلاً: اگر فردِی نامه‌اِی از طرف شخصِی به نزد کسِی ببرد و از پِیش خود عباراتِی بر متن آن نامه بِیفزاِید، چنانچه صاحب نامه از اِین امر مطّلع گردد، آِیا وظِیفه ندارد که شخص مخاطب را از اِین موضوع مطّلع گرداند تا به‌واسطۀ استناد جمِیع عبارات نامه، آن فرد به اشتباه نِیفتد و مطالب مندرج در نامه را به طور کامل به صاحب نامه استناد ندهد؟ و اگر اِین کار را انجام ندهد، به مخاطب خود خِیانت نکرده است؟

و بر اِین اساس، برهانِی که بر لزوم استناد کلام وحِی به مبدأ وحِی اقامه مِی‌شود دچار خدشه نخواهد شد؟ و اگر خطا و اشتباه، نه در کلام رسول خدا بلکه در خود وحِی راه داشته باشد، در اِین‌صورت چگونه خداِی متعال مطلب دروغ و خلاف واقع به پِیامبرش القاء مِی‌کند؟ و چه اثر و نتِیجه‌اِی بر اِین کذب مترتّب است و چه منظورِی از طرح مسائل دروغ به مردم دارد؟ و اگر اِین دروغ‌ها در قرآن نمِی‌آمد، آِیا اشکالِی رخ مِی‌داده است و اختلالِی در نظم آِیات و مفاهِیم و معانِی پِیش مِی‌آمد؟ و آِیا نمِی‌شد قرآن کرِیم به نحوِی نازل بشود که اِین دروغ‌ها در مِیان آن نباشد؟ اِین مسئله که کار مشکل و دشوارِی نبوده است!

مثلاً چه نِیازِی بود که رسول خدا در وصف حورالعِین که در خِیمه‌ها بسر مِی‌برند ـدرحالِی‌که به گمان اِین افراد، اِین مطلب خلاف واقع است؛ گوِیا اِینان به بهشت رفته‌اند و حورالعِین را در آسمان‌خراش‌ها و آپارتمان‌هاِیِی نظِیر آپارتمان‌هاِی کالِیفرنِیا و نِیوِیورک ِیافته‌اند و اِینک اخبار آن را براِی ما گزارش مِی‌کنند!!ـ اسمِی از خِیمه و خِیام ببرد، و صرفاً به ذکر حضور آنان در عرصۀ بهشت اکتفا مِی‌کرد؟ تا اِینکه به زعم اِین افراد، از آنجا که قرآن به فرهنگ و روش بادِیه‌نشِینان نازل شده است، مجبور باشد براِی تمثِیل به خِیمه تمثّل جوِید!