يعنى برترى دادم براى انجام آن آرمانى كه در دنيا انتخاب كردم شما را. مانند فرمانده لشكرى كه مى گويد انجام اين مأموريت را از مركز فرماندهى به لشكر ما ابلاغ كرده اند؛ چون ما را لايق و مناسب براى اين كار دانسته اند، يعنى فرمانده لشكر، منتى را بر لشكر خود مى گذارد كه ما توسط قرارگاه ... انتخاب شده ايم. بر بنى اسرائيل هم منتى گذاشته مى شود كه در بين همه مردم براى انجام مأموريت الهى انتخاب شده اند. بنابراين چون آن آرمان و هدف، مقدس است و بنى اسرائيل پذيرفته اند كه آن مأموريت را انجام دهند، بنى اسرائيل به وسيله آن تقدس يافته اند و بر همين اساس هم خداوند مانند آن قرارگاه مركزى كه وقتى مأموريت بسيار سختى را به لشكرى مى دهد، مى گويد تمام امكانات آموزشى ما را در اختيار ايشان قرار دهيد، گران بهاترين آموزش هاى طول تاريخ را توسط حضرت موسى عليه السلام در اختيار آنها قرار مى دهد و امكانات نيز كم كم برايشان آماده مى شود. قومى كه به هنگام خروج از مصر هيچ امكاناتى نداشتند- چون در حال فرار بودند و نه مى توانستند خيمه و ظروف و وسايلى همراه خود بياورند و نه مى توانستند معاشى همراه خود بياورند- وقتى از آب عبور مى كنند و در صحراى سينا ساكن مى شوند، صنعت آنها چنان پيشرفت مى كند كه مى توانند چيزى مثل آن گوساله طلايى معروف را ريخته گرى كنند. اين قضيه اگرچه داستان ناهنجارى موجود در آن اجتماع است، امّا نفس ساختن اين گوساله نشان مى دهد كه در اين مجموعه، صنعت تا كجا پيشرفت كرده بود. اين صنعت كه مولود حضور اين قوم در مصر نبوده است. اين صنعت، مولود آموزش هايى است كه در اين اردوگاه به اين قوم داده شده است. در حقيقت گران بهاترين آموزش ها را در اختيار اين قوم قرار داده اند؛ چون آن آرمان بسيار مقدس است. ولى مكتب حضرت موسى عليه السلام در حالى بين ايشان باقى مى ماند كه در اوج تعاليم است ولى ايشان مأموريتشان را پس از ٤٠ سال انجام مى دهند.

حال ببينيم آن آرمان، كه اين قوم برايش انتخاب شده اند، چيست. ما مى دانيم هر قدر هدف عملياتى، بزرگ تر باشد، منّت قرارگاه بر لشكرى كه انتخاب شده بيشتر است. خداوند وقتى مى گويد: «فَضَّلْتُكُمْعَلَى الْعالَمِينَ» نشان مى دهد آن هدف بسيار بزرگ است. ظاهراً آرمانى كه خداوند متعال براى ايشان قرار داده است، جهانى سازى دين، يعنى گسترش مفاهيم دينى در سراسر دنيا، ولى در اين زمان بندى معين، بوده است. وقتى به تورات مراجعه مى كنيم مى بينيم به آنها گفته مى شود، مأموريت اين است كه از نيل تا فرات عبور كنيد و هركجا كف پاى شما رسيد، از براى شماست. در اين بيان مشاهده، خداوند متعال، مى كنيم جهانى شدن دين را بر عهده ايشان گذاشته است. پس هدف در اردوگاه و پس از آن جهانى شدن است ولى جهانى شدن به عنوان يك آرمان الهى و دين خدا كه به معناى عدالت الهى است.

اما به تدريج در هدفشان تغيير رخ داده است. هدف، توسعه دين خدا به عنوان «عدالت» بود ولى هدف را از جهانى شدن به «توسعه قدرت» بنى اسرائيل تغيير دادند آن هم به عنوان يك نژاد كه همين تغيير كوچك، اين فساد را در جهان به وجود آورد.

\* آيا انتخاب بنى اسرائيل به عنوان قوم برتر براى انجام مأموريت الهى با توجه به وقايع تاريخى؛ مثلًا ايرادهاى فراوان بنى اسرائيل انتخاب مناسبى بوده است؟

به طور كلى خداوند متعال از زمان حضرت آدم تاكنون انتخاب كرده است و انتخاب هاى خداوند براساس قابليت ها است نه براساس فاعليت ها، قابليت ها به معناى اين است كه اين پديده يا موجود اگر به آنچه خداوند فرموده عمل كند مى تواند اين كار را انجام دهد، امّا چون خداوند متعال تشريع مى كند، يعنى مى فرمايد من دستورات را مى دهم، آن ها ديگر خودشان تصميم مى گيرند