ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٤٤ - ٣) به روايت سيّد ابن طاووس
مقدّسه صادر شده است.
نجاشى، مقدّم علماى رجال او را توثيق نموده و شخصيّت ممتاز معرفى كرده است.[١]
از تعبير نجاشى استفاده مىشود كه توقيعات صادره به افتخار او به صورت كتاب مدوّن در دسترس بوده است.
نجاشى اين تعبير را از احمدبن الحسين (ابن غضائرى) نقل كرده، ولى در نسخه چاپى ابنغضائرى موجود نيست.[٢]
توقيعات محمّد بن عبداللهبن جعفر
بيشترين توقيعات حضرت بقيّة الله (عج) را شيخ صدوق در كتاب پر ارج «كمالالدّين» نقل فرموده كه تعداد آنها بالغ بر ٥٢ توقيع مىباشد[٣] و سه مورد از آنها را از محمّدبن عبداللهبن جعفر نقل كرده است.[٤]
شيخ طوسى ١٨ روايت از طريق او در كتاب غيبت نقل كرده و يك مورد از توقيعات ايشان را آورده است.[٥]
ابومنصور احمدبن على طبرسى، از علماى قرن ششم، در كتاب پر ارج «احتجاج»، ٢٢ مورد از توقيعات حضرت بقية الله (عج) را نقل كرده[٦] كه هفت مورد آن به افتخار محمّد بن عبدالله بن جعفر حميرى صادر شده[٧] كه يكى از آنها، زيارت آلياسين مىباشد.[٨]
براى زيارت آلياسين دو متن متفاوت در منابع ما نقل شده است:
١). به روايت مرحوم طبرسى
ابومنصور احمدبن علىّبن ابىطالب طبرسى، از علماى قرن ششم، در كتاب گرانسنگ «احتجاج»، آن را به صورت مرسل نقل كرده؛ ولى همه بزرگان بر مراسيل او اعتماد كرده اند و آن را در كتابهاى حديثى، ادعيه و زيارات نقل فرمودهاند.[٩]
نظر به اينكه محدّث قمى در كتاب «مفاتيح»، آن را به روايت صاحب احتجاج نقل فرموده، اين متن در ميان جامعه تشيّع شهرت بيشترى يافته است.
٢). به روايت ابنمشهدى
ابوعبدالله، محمّدبن جعفر مشهدى، در كتاب پر ارج «المزار الكبير» آن را با سلسله اسنادش از محمّدبن عبداللهبن جعفر حميرى روايت كرده است.[١٠]
علّامه مجلسى پس از نقل اين زيارت از طريق ابنمشهدى، بر صحيح بودن سلسله اسنادش تأكيد كرده است.[١١]
ديگر منابع
بعد از احتجاج و «مزار كبير»، در منابع فراوان، زيارت «آلياسين» از «ناحيه مقدّسه» نقل شده كه از آن جمله است:
٣). به روايت سيّد ابن طاووس
سيّدبن طاووس متوفّاى ٦٦٤ ه. ق. آن را مطابق با نقل ابنمشهدى آورده و فرموده:
به خواندن آن در سرداب مقدّس امر شده است.[١٢]