ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٣٤ - سلام بر رمضان

آمد آن ماه كه دل زنده شود از اثرش‌

نفسى تازه كند دل به دعاى سحرش‌

دارد اين ماه نشان از شب رحمت، شب قدر

جاى دارد كه بريزيم همه گل به سرش‌

خواب و بيدارى اش اين ماه به جز طاعت نيست‌

گركسى ياد خدا موج زند در نظرش‌

صبح دامان پر از لطف و كرامت دارد

هركس الماس بريزد سحر از چشم ترش‌

ربّنائى كه در آغاز اذان مى‌شنويد

هست از مژده آمرزش عصيان خبرش‌

رمضان نيست مگر موسم پرهيز و گريز

دل اگر خواست، خدا مى‌شود امدادگرش‌

رمضان ساحل آرامش روح است و روان‌

عاشق ازخود به خدا مى‌رسد از رهگذرش‌

رمضان عين بهار است و نسيمش قرآن‌

چه نسيمى كه شكوفائى دل‌ها ثمرش‌

رمضان آبى درياست، پر از گوهر راز

دل به دريا زده و فيض ببر از گهرش‌

آن شب قدر كه محراب به فرياد آمد

ماه در هاله‌اى از عاطفه خون شد جگرش‌

مسجد كوفه اگر داغ شقايق را ديد

كعبه احرام سيه بست به ديوار ودرش‌

اى خوش آن سفره افطار كه با ياد نجف‌

بنشينند يتيمان على (ع) دور و برش‌

روزه چون قلب شما در ضربان است آرى‌

روزه امساك دل و دست و زبان است آرى‌