ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ١٤ - ٢) على (ع) بر بلنداى اعراف
را كه خدا اختيار و اراده نموده است، اراده و اختيار نموديد.
پس بشارت باد شما را كه مورد رحمت و عنايت پروردگاريد. اعمال نيكوكارتان مورد پذيرش و گنهكار شما مورد آمرزش الهى قرار مىگيرد. اگر كسى از راهى كه شما سوى خدا مىرويد (طريق اهل بيت (ع) و قبول ولايتشان) نرود، اعمال نيكويش قبول نشده و گناهانش آمرزيده نمىشود. يا ابا محمّد! يزدان فرشتگانى دارد كه گناهان شيعيان را مىريزند؛ همان طور كه باد برگ درختان را خزان مىكند و اين مصداق فرمايش خداوند در قرآن مجيد است؛ آنجا كه مىفرمايد: «و ملائكه خداوند را با سپاس، تسبيح مىگويند و براى كسانى كه ايمان آوردهاند، طلب بخشش مىكنند.»[١] و استغفار آنان فقط شما را فرا مىگيرد نه اين مردمان را. يا ابا محمّد!
آيا خوشحال شدى؟»
عرض كرد: فدايت شوم زيادتر بفرما. فرمودند: «يا ابامحمّد! خداوند عالميان احدى از جانشينان پيغمبران را استثنا نكرده است؛ مگر اميرالمؤمنين (ع) و شيعيان او را و در كتاب خود فرموده: «همان روزى كه هيچ دوستى از هيچ دوستى نمىتواند حمايتى كند و آنان يارى نمىشوند»[٢] مقصود آيه شريفه، على (ع) و پيروانش هستند؛ يا ابا محمّد! آيا مسرور شدى؟» عرض كرد: فداى تو شوم زيادتر بفرما.
فرمودند: «خداوند شما را در اين آيه شريفه ياد كرده «اى بندگان من كه بر خودتان اسراف كرديد، از رحمت خداوند نااميد نشويد، همانا خداوند همه گناهان را مىآمرزد! همانا او بسيار بخشنده و مهربان است.»[٣] به خدا سوگند! جز شما كسى ديگر را اراده نفرموده است؛ يا ابامحمّد! خوشحال شدى؟» عرض كرد: فدايت شوم زيادتر بفرما.
فرمودند: «خداوند در كتابش، شما را اينطور ياد نموده «همانا بر بندگان من سلطهگرى نيست.»[٤] به خدا سوگند! غير از ائمّه (ع) و پيروانشان، كسى ديگر منظور نيست؛ يا ابامحمّد! آيا خوشحال شدى؟» عرض كرد: فدايت شوم زيادتر بفرما.
فرمودند: «پروردگار بزرگ در كتاب خود، شما را ياد نموده و فرموده است «و كسانى كه از خدا و پيامبر اطاعت كنند، در زمره كسانى خواهند بود كه خدا ايشان را گرامى داشته [يعنى] با پيامبران و راستان و شهيدان و شايستگانند و آنان چه نيكو همدمانند.»[٥] و رسول خدا (ص) در اين آيه از انبيا است و ما از صدّيقان و شهداء هستيم و شما صالحانيد و شما به صلاح و نيكى ياد مىشويد؛ همانطور كه خداوند تبارك و تعالى شما را ناميده است يا ابامحمّد! آيا مسرور شدى؟ الى آخر.[٦]
همچنين علّامه حسكانى نقل مىكند: ابواحمد داودبن سليمان مىگويد، علىّ بن موسىالرّضا (ع) از پدرانش نقل مىكند تا مىرسد به على (ع) كه آن حضرت فرمود:
«رسول الله (ص) در آيه فَأُولئِكَ مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ ... فرمودند؛ از من النبيين، محمّد (ص) و من الصديقين على بن ابى طالب (ع) و من الشهداء حمزه، سيّدالشهداء و من الصالحين حسن (ع) و حسين (ع) و حسن أولئك رفيقا يعنى قائم آل محمّد (ص) و مهدى امّت مورد نظر است.»[٧]
٢). على (ع) بر بلنداى اعراف
«وَبَيْنَهُما حِجابٌ وَ عَلَى الْأَعْرافِ رِجالٌ يَعْرِفُونَ كُلًّا بِسِيماهُمْ وَ نادَوْا أَصْحابَ الْجَنَّةِ أَنْ سَلامٌ عَلَيْكُمْ لَمْ يَدْخُلُوها وَ هُمْ يَطْمَعُونَ؛[٨]
و ميان آن دو [گروه]، حايلى است و بر اعراف، مردانى هستند كه هريك [از آن دو دسته] را از سيمايشان مىشناسند و بهشتيان را كه هنوز وارد آن نشده و [لى] [بدان] اميد دارند، آواز مىدهند كه: سلام بر شما.»
يكى از آياتى كه به مقام و جايگاه حضرت على (ع) اشاره مىكند،