ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ١٣ - ١) جايگاه اهل نعمت
جايگاه قيامتى اميرالمؤمنين (ع)
مريم پاك آئين
١). جايگاه اهل نعمت
«وَمَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِكَ مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقِينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحِينَ وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفِيقاً؛[١]
و كسانى كه از خدا و پيامبر اطاعت كنند، در زمره كسانى خواهند بود كه خدا ايشان را گرامىداشته [يعنى] با پيامبران و راستان و شهيدان و شايستگانند و آنان چه نيكو همدمانند.»
يكى از آياتى كه به شأن حضرت على (ع) در قيامت اشاره مىكند، «آيه ٦٩ سوره مباركه نساء» است. در ذيل تفسير اين آيه نقل شده است:
سليمان ديلمى گفت: نزد امام صادق (ع) بوديم كه ابو بصير نفس زنان وارد شد. چون نشست، اباعبدالله (ع) فرمودند: «اين چه حالى است؟»
عرض كرد: يا ابن رسول الله سنّ من فزونى گرفته و مغز استخوانم آب شده و اجلم نزديك گشته در حالى كه نمىدانم در آخرت بر من چه خواهد گذشت. حضرت فرمودند: «يا ابامحمّد تو هم چنين مىگويى؟»
عرض كرد: فدايت شوم چگونه نگويم؟! فرمودند: «يا ابامحمّد! آيا نمىدانى خداوند متعال جوانان شما را اكراه كرده از اينكه عذاب كند و پيروان شما را لطف كرده از اينكه به معرض حساب كشد؟» عرض كرد: فدايت شوم آيا اين موهبت ويژه ما است؟ يا براى تمام اهل توحيد است؟ فرمودند: «نه. اين فقط براى شما است؛ نه براى ديگران. خداوند متعال مىفرمايد: پيرى در مؤمن، نور من است و من شرم دارم از اينكه نور را به نارم بسوزانم و گفتهاند پيرى زينت عقل و نشان وقار است.»
عرض كرد: فدايت شوم ما مورد حملهاى قرار گرفتهايم كه پشتمان را شكسته و دلهايمان را ميرانيده و قاضيان خون ما را حلال دانستهاند. به دليل حديثى كه فقهاى آنان بر ايشان روايت كردهاند.
حضرت صادق (ع) فرمودند: « (لقب) الرافضه؟» عرض كرد: بلى، فرمود:
«به خدا سوگند! آنها شما را به اين نام نناميدند؛ بلكه پروردگار عالميان شما را به اين نام ناميد. آيا نمىدانى كه هفتاد مرد از بنى اسرائيل هنگامىكه گمراهى فرعون بر ايشان آشكار شد، او را ترك كردند و به حضرت موسى (ع) پيوستند؟ موقعى كه هدايت او بر آنان هويدا گشت، در لشكر موسى (ع) به رافضه مشهور شدند. چون فرعون را ترك كردند و اين گروه در بندگى خدا و محبّت به موسى (ع) و هارون و فرزندانش پافشارترين مردم بودند، خداوند به موسى (ع) وحى فرستاد اين اسم را در «تورات» براى آنها ثبت كن كه من آنها را به اين نام ناميدم و اين لقب را به آنان بخشش فرمودم. پس موسى (ع) اين اسم را براى ايشان ثبت كرد. سپس خداوند بزرگ اين اسم را ذخيره كرد تا به شما عطا فرمايد. يا ابا محمّد! آنها ترك خير كردند و شما براى خير، ترك شرّ نموديد. مردم متفرّق و دسته دسته گشتند و شما به اهل بيت پيغمبرتان (ص) پيوستيد و به راهى كه به خدا مىرسد، رفتيد و آنچه