«پدر و مادرم فداى وجود گرانمايه او باد كه هم‌نام و هم‌كنيه من است و هفتمين امام پس از من! پدرم فداى كسى باد كه زمين را لبريز از عدل و داد مى‌كند؛ همان‌گونه كه به هنگامه ظهورش از ستم و بيداد لبريز است!

يا اباحمزه! هركس سعادت ديدار او را داشت و همان‌گونه كه به پيامبر (ص) و على (ع) سلام و درود مى‌گويد، بر آن حضرت درود گفت و فرمانبردار او گرديد، بهشت بر او واجب مى‌گردد و هركس به آن وجود گرانمايه سلام نگفت، خداوند بهشت را بر او حرام ساخته و او را در آتش سوزان جاى خواهد داد و چه بدجايى است جايگاه ستمكاران!»[١]

٢. بانوى دانش‌پژوهى كه به‌ امّ‌هانى‌ شهرت داشت، آورده است كه بامدادى بر حضرت باقر (ع) وارد شدم و گفتم: سرورم! آيه‌اى از قرآن شريف، ذهن و فكرم را به خود مشغول داشته و خوابم را ربوده است. فرمودند: «كدام آيه امّ‌هانى؟ بپرس!» گفتم: اين آيه شريفه كه مى‌فرمايد: «فَلاأُقْسِمُ بِالْخُنَّسِ الْجَوارِ الْكُنَّسِ»[٢] فرمودند:

«به به! چه مسئله خوبى پرسيدى! اين مولود گرانمايه‌اى است در آخرالزّمان. او (مهدى) اين عترت پاك است. مهدى خاندان وحى و رسالت، براى او غيبت و حيرتى است كه گروهى در آن گمراه مى‌گردند و گروه‌هايى راه حق و هدايت را مى‌يابند. خوشا به حالت اگر او و زمان او را درك كنى! ... و خوشا به حال آنان كه او را درك خواهند نمود!»[٣]

پى‌نوشت‌ها:

[١]. «كمال الدين»، ج ١، ص ٣٣٠.

[٢]. همان.

(٣). «غيبت نعمانى»، ص ٢٧٣.

[٤]. آيه اسراء، آيه ٥.

[٥]. «تفسير عياشى»، ج ٢، ص ٢٨١.

[٦]. «بحارالانوار»، ج ٥٢، ص ١٢٥.

[٧]. همان، ص ٢٣٠.

[٨]. همان، ص ٣٥٤.

[٩]. «كمال الدين»، ص ٣٢٩.

[١٠]. «بحارالانوار»، ج ٥٢، ص ٢٢٢.

[١١]. «معجم احاديث المهدى (ع)»، ج ١، ص ٥٠١؛ «المعجم الاوسط»، ج ٥، ص ٣٣٤.

[١٢]. آيه توبه، آيه ٣٢.

[١٣]. «يوم الخلاص»، ص ٩٣.

[١٤]. «بحارالانوار»، ج ٥٢، ص ٣٥٤.

[١٥]. «بحارالانوار»، ج ٥٢، ص ٢١٥.

[١٦]. «غيبت نعمانى»، ص ٣٠٢.

[١٧]. «بحارالانوار»، ج ٢٤، ص ٢٤١.

[١٨]. سوره تكوير، آيات ١٦ و ١٧.

[١٩]. شيخ صدوق، «اكمال الدين»، ج ١، ص ٣٣٠؛ «بحارالانوار»، ج ٥١، ص ١٣٧.

تمامى حقوق متعلّق به مركز جهانى حضرت ولى‌عصر (عج) مى‌باشد.