ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٤٠ - اقتدار حضرت مهدى (ع)
وَاخْتِلافٍ شَديدٍ بَيْنَ النّاسِ وَ تشْتيتٍ فى دينِهِمْ وَ تَغْييرٍ فى حالِهِمْ حَتّى يَتَمَنَّى الْمُتَمَنّى الْمَوْتَ صَباحا وَ مَساءً مِنْ عِظَمِ ما يَرى مِنْ كَلْبِ النّاسِ وَ اكْلِ بَعْضِهِمْ بَعْضا؛[١]
حضرت قائم (ع) قيام نمىكند؛ مگر در حال ترس شديد مردم و زلزلهها و فتنه و بلايى كه بر مردم فرا رسد و قبل از آن، گرفتار طاعون مىشوند.
آنگاه شمشير برنده ميان اعراب حاكم مىشود و اختلاف ميان مردم و تفرقه در دين و دگرگونى احوالشان به اوج مىرسد؛ به گونهاى كه هركس بر اثر مشاهده درنده خويى و گزندگىاى كه در ميان برخى از مردم نسبت به بعضى ديگر به وجود مىآيد، صبح و شام آرزوى مرگ مىكند.»
آنگاه افزودند:
«وقتى كه يأس و نااميدى تمام مردم را فرا گرفت و ديگر از هر جهت خود را در بنبست احساس كردند، امام غائب (ع) قيام مىكند.»
اقتدار حضرت مهدى (ع)
براى اجراى عدالت و گسترش مساوات در جامعه اسلامى، لازم است كه موانع عدالت را از ميان برداشت و راه آن را هموار كرد؛ زيرا اصحاب زر و زور و تزوير و كسانى كه از درهمريختگى جامعه در راه ترويج فساد و انحراف بهره مىبرند، هرگز از عدالت و برنامههاى عادلانه راضى نخواهند بود و با توسّل به هر شيوهاى، در مسير احقاق حقوق مردم، سنگاندازى خواهند كرد.
بنابراين، يكى از مهمترين ويژگىهاى زمامداران عادل، قاطعيت و صلابت در مقابله با دشمنان داخلى و خارجى است. امام زمان (عج) نيز با اقتدار كامل، مخالفان اسلام و دشمنان عدالت را سركوب خواهند كرد. امام باقر (ع) مىفرمايند:
«لَيْسَ شَأْنُهُ الّا بِالسَّيْفِ؛[٢]
آن حضرت (در سركوب دشمنان قسمخوردهاش) فقط شمشير را مىشناسد.»
ايشان در قاطعيت، همانند جدّشان، رسول خدا (ص) عمل خواهند كرد و به خيانتكاران، كافران و عوامل داخلى دشمن، اجازه هيچگونه توطئهاى نخواهد داد.
دجّال نيز فتنهگرى كذّاب و فريبنده است كه موجى از آشوب و فتنه به پا مىكند و بسيارى را با دسيسههاى شيطانىاش مىفريبد. چشم راست او ناپيداست و نام اصلىاش صيفبن عائد است. او ادّعاى خدايى مىكند. در سحر و جادو، زبردست و در فريب مردم، مهارت عجيبى دارد. شيطانصفتان به اطراف او گرد مىآيند.
حضرت باقر (ع) درباره شباهت حضرت مهدى (عج) به پيامبران الهى مطالبى فرموده و درباره تشابه حضرت خاتم الاوصيا (عج) به حضرت پيامبر اكرم (ص) فرمودهاند:
«وَ امّا مِنْ مُحَمَّدٍ صلىالله عليه و آله فَالْقِيامُ بِالسَّيْفِ وَ تَبْيينُ آثارِهِ ثُمَّ يَضَعُ سَيْفَهُ عَلى عاتِقِهِ ثَمانِيَةَ اشْهُرٍ فَلا يَزالُ يَقْتُلُ اعْداءَاللهِ حَتّى يَرْضَىاللهُ عَزَّوَجَلَّ؛[٣]