ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٧٩
لازم به ذكر است كه در بالاترين قسمت اين پلت تطبيقى، بشر جامعه مدنى كه با قوانين اومانيستى زندگى مىكند، تمام تلاش خود را براى آينده بهتر مىنمايد؛ امّا افراد جامعه هجرى كه از قوانين سبك زندگى قرآنى پيروى مىكنند، تلاش خود را معطوف به عقبا و آخرت مىكند نه دنيا.
با در نظر گرفتن اين موارد، پر واضح است كه سيستمهاى حكومتى مورد نياز براى جامعه هجرى نمىتواند از درون جامعه مدنى گرفته شود و اگر اين كار را كرديم (كه كرديم) آن وقت، جامعه مورد نظر ما هجرى نيست؛ بلكه مدنى است؛ به طور مثال، جامعه مدنى كه براى او فقط آينده معنا دارد، وزارتى با نام بهداشت دارد كه به درمان جسم انسان براى عملكرد بهتر در اين دنيا مىپردازد؛ ولى اگر به دنبال تشكيل همين نهاد در جامعه هجرى هستيم، بايد علاوه بر اين وزارت خانه، جايى ديگر را نيز در نظر بگيريم كه به درمان روح آدمى بپردازد (پر واضح است كه روانشناسى به هيچ وجه جامع نيازهاى روحى انسان نيست. چون علمى است، برگرفته شده از ايدئولوژى انسانمحور، نه خدامحور) يا به عنوان مثالى ديگر، در كنار نهادى به عنوان شوراى عالى امنيت ملّى كه برگرفته از جامعه مدنى است، نياز به شوراى عالى سعادت ملّى است تا به فكر ايجاد حاشيه امن براى به سعادت رسيدن بشر باشد.
با توجّه به آنچه گفته شد، اميد آن داريم تا در سايه اسلام و قوانين عالى آن، جامعهاى درخور و شايسته منتظران حضرت مهدى (عج) بسازيم تا الگويى براى سايرين نيز باشد. انشاءالله