ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٣٩ - جهان در آستانه ظهور
بارها از متولّيان حكومت، اجراى حق را خواستار مىشوند؛ امّا با بىاعتنايى مسئولان مواجه مىگردند. وقتى كه وضع را چنين ببينند، شمشيرهاى خود را به دوش مىنهند و با اقتدار و قاطعيت تمام، در انجام خواستهاشان اصرار مىورزند تا اينكه سردمداران حكومت نمىپذيرند و آن حقطلبانِ ثابتقدم، ناگزير به قيام و انقلاب مىگردند و كسى نمىتواند جلوگيرشان شود.
اين حقجويان وقتى كه حكومت را به دست گرفتند، آن را به غير از صاحب الامر (ع)، به كس ديگرى نمىسپارند. كشتههاى اينها همه از شهيدان راه حق محسوب مىشوند.»
در اينجا، امام باقر (ع) به ابوخالد كابلى جملهاى زيبا فرمودند كه مىتواند نصب العين همه منتظران لحظات ظهور باشد.
آن حضرت فرمودند:
«اما انِّى لَوْ ادْرَكْتُ ذلِكَ لَاءَسْتَبْقَيْتُ نَفْسى لِصاحِبِ هذَا الأَمْرِ؛
مطمئنّاً بدان! اگر من آن روزگاران را درك كنم، جانم را براى فداكارى در ركاب حضرت صاحبالامر (ع) تقديم مىدارم.»
امام (ع) در مورد ياران امام زمان (عج) فرمودند:
«به خدا سوگند! ٣١٣ نفر ياران مهدى (ع) مىآيند كه پنجاه نفر از آنان زن مىباشند و بدون هيچگونه وعده قبلى، در شهر «مكّه» گرد هم جمع مىشوند.»
امام پنجم (ع) در مورد استقامت و استوارى ياران حضرت مهدى (عج) به آيهاى از «قرآن» استناد كردند و در تفسير آيه «فَإِذاجاءَ وَعْدُ أُولاهُما بَعَثْنا عَلَيْكُمْ عِباداً لَنا أُولِي بَأْسٍ شَدِيدٍ فَجاسُوا خِلالَ الدِّيارِ وَ كانَ وَعْداً مَفْعُولًا؛[١] هنگامىكه نخستين وعده فرا رسد، گروهى از بندگان پيكارجوى خود را بر ضدّ شما برمىانگيزيم [تا شما را سخت درهم كوبند و براى به دست آوردن مجرمان] خانهها را جستوجو مىكنند و اين وعدهاى است قطعى.» فرمودند:
«اين بندگان پيكارجو و مقاوم كه به طرفدارى از حق به پا مىخيزند، همان حضرت قائم و ياران وفادار او هستند.»[٢]
چشم به راه ظهور
از منظر امام باقر (ع)، در عصر غيبت، چشم به راه ظهور حضرت مهدى (عج) بودن و انتظار حكومت آلمحمّد (ص) را كشيدن، از عبادات شايسته و برتر محسوب مىشود. آن گرامى، به نقل از وجود مقدّس رسول اكرم (ص) فرمودند:
«افْضَلُ الْعِبادَةِ انْتِظارُ الْفَرَجِ؛[٣]
انتظار [پيروزى و] فرج [آلمحمّد (ص)] از برترين عبادات محسوب مىشود.»
جهان در آستانه ظهور
در آستانه ظهور حضرت مهدى (عج) اوضاع جهان به بدترين وضع خود مىرسد و ظلم، ناعدالتى، تبعيض و تضييع حقوق ديگران، به بدترين وضع خود تبديل شده و مردم از هركس و حكومتى نااميد گرديده، به دنبال روزنه اميد و نداى عدالتى مىگردند كه آنان را از آن منجلاب ستم و از چنگال زورمداران و مستكبران نجات بخشد.
مردم چنان از دست دروغگويان فتنهانگيز و فرصتطلب، به تنگ مىآيند كه شب و روز، آرزوى قيام منادى عدالت را در سر مىپرورانند. امام باقر (ع) فضاى تاريك جهان قبل از ظهور را اينگونه بيان مىكنند:
«لا يَقُومُ الْقائِمُ الّا عَلى خَوْفٍ شَديدٍ مِنَ النّاسِ وَ زَلازِلَ وَ فِتْنَةٍ وَ بَلاءٍ يُصيبُ النّاسَ وَ طاعُونٍ قَبْلَ ذلِكَ وَ سَيْفٍ قاطِعٍ بَيْنَ الْعَرَبِ