ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٤١ - نويدهاى امام محمّدباقر (ع) در مورد ظهور حضرت مهدى (عج)
و امّا [شباهت حضرت مهدى (ع)] به پيامبر اكرم (ص) قيام با شمشير است [كه دشمنان لجوج را از ميان برمىدارد] و آثار آن حضرت را آشكار مىكند. آنگاه هشت ماه به صورت مسلّح و آماده به سر مىبرد و همواره با دشمنان خدا مبارزه مىكند تا اينكه خداوند راضى شود.»
بانوان در دولت مهدوى
بدون ترديد، بانوانِ شايسته و متعّهد در دولت آن حضرت، جايگاه ارزشمندى دارند. نقش زن در آن زمان، همانند زنان صدر اسلام، فراخور حال آنان و نسبت به موقعيت ويژهاشان خواهد بود؛ يعنى همان رسالتى كه يك زن مسلمان طبق آيين اسلام به دوش گرفته است، در عصر ظهور نيز به آن پايبند خواهد بود.
آنچه از روايات بر مىآيد، آن است كه عدّهاى از كارگزاران آن حضرت از بانوان ارجمند هستند. جابربن يزيد جعفى از ياران نزديك امام محمّدباقر (ع) به نقل از آن حضرت فرمودند:
«وَ يَجِىءُ وَاللهِ ثَلاثُ مِائَةٍ وَ بِضْعَةَ عَشَرَ رَجُلًا فيهِمْ خَمْسُونَ امْرَأَةً يَجْتَمِعُونَ بِمَكَّةَ عَلى غَيْرِ ميعادٍ؛[١]
به خدا سوگند! ٣١٣ نفر ياران مهدى (ع) مىآيند كه پنجاه نفر از آنان زن مىباشند و بدون هيچگونه وعده قبلى در شهر مكّه گرد هم جمع مىشوند.»
روايت ديگرى در اين زمينه از امّسلمه، همسر رسول خدا (ص) از طريق اهل سنّت نقل شده است كه پيامبر اكرم (ص) در آن گفتار، با اشاره به عصر ظهور و اجتماع ياران حضرت مهدى (ع) در اطراف آن حضرت مىفرمايند:
«يَعُوذُ عائِذٌ فِى الْحَرَمِ فَيَجْتَمِعُ النّاسُ الَيْهِ كَالطَيْرِ الْوارِدِ الْمُتَفَرِّقَةِ حَتّى يَجْتَمِعَ الَيْهِ ثَلاثُ مِائَةٍ وَ ارْبَعَةَ عَشَرَ رَجُلًا فِيهِ نِسْوَةٌ ...؛
(در زمان ظهور) پناهخواهى به حرم خداوند در مكّه پناهنده مىشود. مردم همانند كبوتران از هر سو به جانب او رو مىآورند تا اينكه سيصد و چهارده نفر كه عدّهاى از آنان زن هستند، دور او را مىگيرند.»
و ادامه دادند:
«و از همانجا خروج مىكند و بر تمام ستمگران و اعوان و انصارش پيروز مىگردد و عدل را آنچنان در روى زمين برقرار مىسازد كه زندگان آرزو مىكنند كه اى كاش! مردههايشان نيز از طعم آن عدالت مىچشيدند!»[٢]
مخالفان دولت مهدوى
سران جبهه باطل، معمولًا افرادى خودخواه، متكبّر و صاحب صفات ناپسند انسانى هستند كه در مقابل حق، خودنمايى مىكنند. آنان چنان در منجلاب فساد و گناه غوطهورند كه انسانهاى حقطلب و جلوههاى فضيلت را خطرناكترين دشمنان خويش قلمداد مىكنند. به همين جهت، تمام تلاشهاى خود را براى نابودى آيين حق و رهبران الهى به كار مىگيرند؛ امّا خداوند طبق سنّت پايدار خود، همواره حق را پيروز گردانيده و دشمنانش را مأيوس و مغلوب كرده است.
قرآن مىفرمايد:
«يُرِيدُونَأَنْ يُطْفِؤُا نُورَ اللَّهِ بِأَفْواهِهِمْ وَ يَأْبَى اللَّهُ إِلَّا أَنْ يُتِمَّ نُورَهُ وَ لَوْ كَرِهَ الْكافِرُونَ؛[٣]
[مخالفان حق] مىخواهند نور خدا را با دهانهاى خود خاموش كنند؛ ولى خدا جز اين نمىخواهد كه نورش را كامل كند؛ هر چند كافران را خوش نيايد.»
در عصر ظهور، تلاشهاى زيادى صورت مىگيرد تا از استقرار حكومت قائم آلمحمّد (ص) جلوگيرى شود؛ امّا آن حضرت به لطف و مدد الهى، تمام موانع را از ميان برمىدارند. سفيانى يكى از دشمنان سرسخت حضرت مهدى (عج) است.
اميرمؤمنان، على (ع) در مورد جنايات وى به كوفيان فرمودند:
«بدا به حال «كوفه»! سفيانى چه جناياتى در آنجا انجام مىدهد! به حريم شما تجاوز مىكند، كودكان را سر مىبرد و ناموس شما را هتك مىكند.»[٤]
امام باقر (ع) درباره ويژگىهاى اين دشمن سرسخت حضرت مهدى (عج) فرمودند:
«اگر سفيانى را مشاهده كنى، در واقع پليدترين مردم را ديدهاى. وى داراى رنگى بور و سرخ و كبود است. هرگز سر به بندگى خدا فرو نياورده و مكّه و «مدينه» را نديده است.»[٥]
همچنين مىفرمايند:
«گويا من سفيانى (سركرده دشمنان حضرت امام عصر (ع)) را مىبينم كه در زمينهاى سرسبز شما در كوفه اقامت گزيده، ندا مىدهد كه هركس سر يك تن از شيعيان على (ع) را بياورد، هزار درهم پاداش اوست. در اين هنگام، همسايه به همسايه ديگر حمله مىكند و مىگويد: اين شخص از شيعيان است. او را مىكشد و هزار درهم جايزه مىگيرد.»[٦]
شيصبانى نيز يكى ديگر از سران جبهه باطل در عصر ظهور است. او از دشمنان كينهتوز اهل بيت (ع) و حضرت مهدى (عج) مىباشد. ريشهاش به بنىعبّاس مىرسد و شخصى بدكردار، شيطانصفت و گمنام است.
امام باقر (ع) به جابر جعفى فرمودند:
«سفيانى خروج نمىكند؛ مگر آنكه قبل از او شيصبانى در سرزمين «عراق» خروج مىكند. او همانند جوشيدن آب از زمين، يكباره پيدا مىشود و فرستادگان شما را به قتل مىرساند. بعد از آن، در انتظار خروج سفيانى و ظهور قائم (ع) باشيد.»[٧]
امّا طبق مشيّت الهى و سنّت تغييرناپذيرش، همچنان كه در طول تاريخ همواره به اثبات رسيده است، اهل باطل همچون كف روى آب، نابود شدنى هستند و حضرت مهدى (عج) نيز با غلبه بر سران كفر و فتنه و نفاق، طومار زندگانى دشمنان فضيلت و كمال را درهم مىپيچد و بساط عدل و داد و انسانيت را در روى زمين مىگسترد.
نويدهاى امام محمّدباقر (ع) در مورد ظهور حضرت مهدى (عج)
١. ابوحمزه ثمالى آورده است كه: در يكى از روزها، در محضر درس امام محمّدباقر (ع) بودم، هنگامى كه حاضران رفتند، امام باقر (ع) فرمودند:
«اباحمزه! از رخدادهايى كه خداوند آن را قطعى ساخته است، قيام قائم ماست. هركس در آنچه مىگويم، ترديد كند، با حال كفر به خدا، او را ملاقات خواهد كرد.»