ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٢٢ - جواب
معقول و با وعدههاى صريح و بشارتهاى حتمى كه در «قرآن مجيد» و احاديث متواتر داده شده، بدون شبهه حاصل خواهد شد و خداوند به مصداق آيه:
«كَمْمِنْ فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةً بِإِذْنِ اللَّهِ؛[١]
چه بسيارند گروه اندكى كه به اذن خداوند، بر گروه بسيارى چيرگى مىيابند.»
آن حضرت، اصحابش و عموم بندگان شايسته خدا را بر تمام ملل، غالب و حاكم و وارث و مالك ارض قرار مىدهد.
از لحاظ اسباب و علل ظاهرى هم اگر موضوع را بررسى كنيم، حصول چنين فتح و غلبه و تشكيل آن حكومت الهى ممكن و عملى خواهد بود؛ زيرا آن حضرت در موقعى ظهور مىكند كه اوضاع و احوال اجتماعى، اخلاقى و سياسى كاملًا مساعد باشد.
در آن موقع، همه ملل از مدنيّت معنوى و اخلاقى محروم و دشمنى و كينه و ظلم و تجاوز، همه را نسبت به يكديگر بدبين و از هم جدا ساخته و اتّحاد، وحدت، همفكرى و همكارى، به كلّى از ميان بشر رخت بر بسته و از اينكه كسى بتواند بدون مدد غيبى جامعه را رهبرى كند، همه مأيوس مىگردند و خلاصه همه با هم در مبارزه و جنگ و ستيز و همه از وضع خود ناراضى بوده و از مكتبهاى مختلف كه عرضه مىشود، نااميدند و منتظر تغيير رژيم و انقلاب و عوض شدن اوضاع و كنار رفتن زمامداران خدانشناس و برداشته شدن مرزها و الغاى تجزيهها و تقسيمها مىباشند.
در يك چنين موقعيتى، حضرت صاحب الزّمان، أرواح العالمين له الفدا، و اصحابش با نيروى ايمان و اخلاق حسنه و با نجات بخشترين برنامههاى عمرانى و اقتصادى و عدالت اجتماعى، براى انقلاب و دعوت به قرآن و اسلام، قدم به ميدان مىگذارند و آن نهضت الهى و دعوت روحانى را شروع مىكنند و مردم را به سوى خدا و احكام خدا و زندگى برابرى و برادرى، عدل و امنيت، صفا و وفا، راستى و درستى و نظم صحيح، مىخوانند و خود و اصحابش، نمونه همه فضايل بشرى مىباشند و با نيروى ايمان و استقامت و پشتكار و همّتى كه مخصوص مؤمنان ثابت قدم است، هدف و مقصد خود را تعقيب مىنمايند.
معلوم است اين جمعيت با آن برنامهها و وضع كار، در آن دنياى پرآشوب و غرق در طوفان گرفتارىها و فشارها، دلها را به خود متوجّه نموده و فاتح و پيروز و موفّق مىشوند و هيچ نيرويى نمىتواند در برابر آنها مقاومت كند.
شاهد اين حقيقت، همان ظهور رسول اكرم (ص) و پيشرفت سريع دين اسلام و فتوحات محيّرالعقول مسلمانان در قرن اوّل اسلام است كه يكى از علل ظاهرى آن پيروزىهاى پىدرپى و درهم شكسته شدن ارتشهاى انبوه دولت شاهنشاهى ايران و امپراطورى «روم»، فساد اوضاع اجتماعى و ادارى ايران و روم بود كه مردم اين كشورهاى پهناور را براى قبول يك دعوت صحيح و حكومتى متّكى به مبانى عدالت و مساوات آماده كرده بود؛ مردمى كه در برابر دستگاههاى ديكتاتورى و استبداد بسيار خشن و غيرانسانى سلاطين و امراى خود، از بنده هم خوارتر بودند و از حقوق انسانى محروم شده بودند؛ مردمى كه به هركس و هر مقام، نظر مىكردند، يك نقطه روشن در او نمىديدند؛ نه فرهنگ داشتند نه اقتصاد، نه عدالت، نه امنيّت و نه ... و نه ...
آنها از آنهمه تعظيم و نيايش و بشرپرستى و استعباد سلاطين، خسته شده بودند و علاوه براينها ناراحت كنندهترين اختلاف طبقاتى نيز در بين آنها حاكم بود كه مملكت متشكّل از اكثريت قريب به اتّفاق محروم و استضعاف شده و جمعيّت معدود برخوردار و اختياردار و مطلق العنان و بىجهت عزيز شده بود.
مسلّم است وقتى به گوش مردم چنين مملكتى صداى روحانى و آزادىبخش:
«تَعالَوْاإِلى كَلِمَةٍ سَواءٍ بَيْنَنا وَ بَيْنَكُمْ أَلَّا نَعْبُدَ إِلَّا اللَّهَ وَ لا نُشْرِكَ بِهِ شَيْئاً وَ لا يَتَّخِذَ بَعْضُنا بَعْضاً أَرْباباً مِنْ دُونِ اللَّهِ؛[٢]
بياييد بر سر سخنى كه ميان ما و شما يكسان است، بايستيم كه: جز خدا را نپرستيم و چيزى را شريك او نگردانيم و بعضى از ما، بعضى ديگر را به جاى خدا، به خدايى نگيرد.»
برسد و آيه «إِنَّاللَّهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَ الْإِحْسانِ وَ إِيتاءِ ذِي الْقُرْبى وَ يَنْهى عَنِ الْفَحْشاءِ وَ الْمُنْكَرِ وَ الْبَغْيِ؛[٣]
همانا خدا امر به عدل و احسان و به عطا و بذل به خويشان و از كارهاى زشت و منكر و ظلم نهى مىكند.»
و اعلان «ياأَيُّهَا النَّاسُ إِنَّا خَلَقْناكُمْ مِنْ ذَكَرٍ وَ أُنْثى وَ جَعَلْناكُمْ شُعُوباً وَ قَبائِلَ لِتَعارَفُوا إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقاكُمْ؛[٤]
اى مردم! ما همه شما را نخست از مرد و زنى آفريديم، آنگاه شعبههاى بسيار و فرق مختلف گردانيديم تا يكديگر را بشناسيد، بزرگوارترين شما نزد خدا پرهيزكارترين شما است.»
و آيات ديگر را بشنوند، با نهايت استقبال به آن ايمان آورده و راه را براى پيشرفت آن باز مىكنند.
اوضاع جهان براى قبول دعوت حضرت امام زمان، مهدى (عج) كه همان دعوت به اسلام و قرآن است، مطابق اخبار، به مراتب از اوضاع عالم در زمان بعثت پيغمبر (ص) آمادهتر خواهد شد و همانطور كه كلمه اسلام در آغاز ظهور اسلام، به سرعت پيشرفت كرد و صداى توحيد بر همه صداها غالب شد، امام زمان (عج) نيز با اصحاب و ياورانش كه از ابتداى كار به تعداد مجاهدان ميدان جهاد بدر مىباشند، مىتوانند دنياى منقلب و ناآرام آن روز را آرام و مردم را چنان اميدوار به آينده درخشان و پر از خير و رحمت و بركت نمايند كه در سريعترين فرصت، همه به دين اسلام گرويده، آمادگى خود را براى قبول يك سازمان الهى، اسلامى محكم و پايدار، تحت سرپرستى امام عصر (عج) نشان دهند.
و ما ذلك على الله بعزيز.
پىنوشت:
[١]. ر. ك: «منتخب الاثر»، ب ٥، ف ٧، صص ٤٧٥ و ٤٧٦.
[٢]. سوره بقره، آيه ٢٤٩.
[٣]. سوره آلعمران، آيه ٦٤.
[٤]. سوره نحل، آيه ٩٠.
[٥]. سوره حجرات، آيه ١٣.
منبع: «پاسخ به ده پرسش»، صص ١٧- ٢٢.