ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٥ - بگو با كه اى تا بگويم كه اى؟
بقاى خويش مىشناسند.
اين اقوام، در وقت مواجهه با غرب، در شيفتگى و مجذوبيت تام، از رويكردهاى دينى و فرهنگى خويش استعفا و با انهدام و انعدام تدريجى همه صورتهاى تاريخى فرهنگ و تمدّن مذهبى و ملّى خود، ميدان را براى جولان عملههاى فرهنگ و تمدّن مدرن باز كردهاند.
اينان، چنان شيفته و واله شدند و با ذوقزدگى بدان تقرّب و وَلايت جستند كه بىچون و چرا، امارت و وِلايت آن را هم گردن نهادهاند.
جمله كشمكشها و جدالهاى اين جماعتِ مجذوب، نه براى انكار و تبرّى از امامت كفر و شرك و زندقه مدرن، بلكه براى جذب و جلب هرچه بيشتر و آسانتر صورتهاى فرهنگى و تمدّنى مشركانه بوده است.
حسب فرمايش كلام وحيانى، معيت و همراهى با هر امامى، لاجرم به حشر با همان امام مىانجامد.
متأسّفانه، مشكل اينجاست كه مسلمانان، اعلام وَلايت و تقرّب زبانى به امامِ منصوب از سوى حضرت حق را، به منزله معيت با آن امام فرض كردهاند.
وَلايتورزى درباره هر ولىاى و مرامى اتّفاق افتد، ناگزير در حوزه وسيعى از حيات فرهنگى و تمدّنى تجلّى مىيابد. هيچ قومى و شخصى در خلأ، زندگى نمىكند. همه شكوفايى انسان، در عرصه تاريخ و صحنه حيات فرهنگى و تمدّنى اتّفاق مىافتد و همان عرصه و صحنه نيز به بودن او، معنى و سرانجامش را نيز معلوم مىسازد. حضرت صادق آلمحمّد (ص) فرمودند:
«هر زمان و هر امّت، امامى دارد و هر امّت با امام خود برانگيخته مىشود.»[١]
اين كلام، تفسير قول محكم خداوند متعال است كه فرموده است:
«ياد كن آن روزى را كه هر گروهى را با پيشوايشان فرامىخوانيم پس، هركس كار نامهاش را به دست راستش دهند، آنان كارنامه خود را مىخوانند و قدر فتيلى (نخك هسته خرما) به آنها ستم نمىشود.[٢]
درعصر ما، سايه خفّاش جادوى مدرن، ابتدا از مسير دستآوردهاى تمدّنى عصر جديد، دلهاى ساكنان شرق را بىقرار و آنان را شيفته ساخت، امّا آرام بر تماميت جسم و جان آنان مستولى شد. رؤياپردازى چوب جادو (هالى وود)[٣] همگان را واداشت تا سردر پى عروس هزارداماد تمدّن مدرن بگذارند و در آرزوى وصالش، خود را به پايش افكنده، امارتش را پذيرا شوند. از اينجا، وِلايت و خواجگى و امامت كفر و شرك و زندقه دامنگير همه ساكنان شرق شد.
امامت كفر و زندقه غربى، انسان حاضر در عصر معاصر را بر سه پايه سودجويى، لذّتطلبى و قدرت بركشيد و با بادبزن استعلاجويى آتش شهوتش را برافروخته ساخت تا از او موجودى چونان خود و در معيت خود بسازد. همسفر در راهى دراز از جهنّم دنيا تا جهنّم قيامت، از اينجا شرق و غرب، سوار بر ارّابه استعلاجويى، در ميدانى سخت وارد شدند تا شانس خود را در رقابتى سخت براى دستيابى به سود بيشتر، لذّت افزونتر و قدرت فراتر بيازمايند.
«أَلْهاكُمُالتَّكاثُرُ حَتَّى زُرْتُمُ الْمَقابِرَ.»
پيوستگى و وابستگى مشتاقانه و مشفقانه، به حوزه فرهنگى و تمدّنى مدرن، تجلّى تامّ «وَلايتورزى» انسان معاصر به غرب و غلبه وِلايت اين حوزه بر همه شئون زندگىاش است.
گويى معلّمان ساكنان شرق اسلامى اين آيت را از ياد بردند كه فرموده است:
«تِلْكَالدَّارُ الْآخِرَةُ نَجْعَلُها لِلَّذِينَ لا يُرِيدُونَ عُلُوًّا فِي الْأَرْضِ وَ لا فَساداً وَ الْعاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ؛[٤]
اين خانه آخرت را براى كسانى قرار دادهايم كه اراده برترىجويى و فسادانگيزى در زمين ندارند و سرانجام از آن متّقين است.»
همه شرافت و ارجمندى، رفعت مكان آخرتى و به حقيقت معيت با آلمحمّد (ص) در گرو ترك استعلاطلبى و تماميتخواهى است.
رجعت به امام مبين و پذيرش وَلايت و وِلايت ايشان، به نحوى كه ناظر بر ترك و تبرّى استعلاجويى در همه ساحات حيات فردى و اجتماعى باشد. تنها در اين مسير و در اين ساحت است كه «انتظار» معنى حقيقى خويش را مىيابد.
«اى ابنشبيب!
اگر دوست دارى ثوابى مانند ثواب كسانى كه همراه حسينبن على (ع) شهيد شدند، داشته باشى، هرگاه به ياد او افتادى بگو: «يا لَيْتَنِى كُنْتُ مَعَهُمْ فَأَفُوزَ فَوْزاً عَظِيما؛ اى كاش با آنان بودم و به فوز عظيم مىرسيدم!»
والسّلام
پىنوشتها:
[١]. اين خبر را مديرعامل شركت مخابرات قم در چهارم فروردين ماه اعلام كرد.
[٢]. السّلام على ربيع الأنام و نضرة الايام.
[٣]. ابنبابويه، محمّدبن على، «عيون اخبار الرّضا (ع)»، ج ١، ص ٣٠٠.
[٤]. «الحياة»، ترجمه احمد آرام، ج ٢، ص ٦٢٧.
[٥]. سوره اسراء، آيه ١٧.
[٦]. چوب جادو:Hollywood
[٧]. سوره قصص، آيه ٨٣.