ماهنامه موعود
(١)
شماره يكصد و نهم
٢ ص
(٢)
فهرست
٣ ص
(٣)
سالى كه گذشت
٤ ص
(٤)
توقيع مبارك امام عصر (ع) به جناب عمروى و فرزندش محمّد بن عثمان
٧ ص
(٥)
گزيده اى از خبرهاى جهان اسلام
٨ ص
(٦)
تصوير نماد شيطان پرست ها در كتاب فارسى
٨ ص
(٧)
فعاليت وهابى ها در پشت دروازه هاى پايتخت
٨ ص
(٨)
توطئه محرمانه عربستان براى تخليه شهرهاى عراق از شيعيان
٨ ص
(٩)
افزايش چشمگير نوزادان نارس در غزّه
٨ ص
(١٠)
خمينيون؛ لقب شيعيان در نيجريه
٨ ص
(١١)
فعاليت مشكوك فرقه وابسته به وهابيت
٩ ص
(١٢)
شناسايى دو هزار دين جديد در اروپا و آمريكا
٩ ص
(١٣)
پيام ويژه مركز فرقه ضالّه به پيروانش در ايران
٩ ص
(١٤)
گلستانه
١٠ ص
(١٥)
سرود عشق
١٠ ص
(١٦)
جمال محمّد (ص)
١٠ ص
(١٧)
رسالت گُل محمدى (ص)
١١ ص
(١٨)
ختم رُسُل
١١ ص
(١٩)
معجزه گل
١١ ص
(٢٠)
تقديم به رسول مهر
١١ ص
(٢١)
ناز ما و نياز ما
١٢ ص
(٢٢)
بارانى كه نيامد
١٧ ص
(٢٣)
راه معرفت امام زمان (ع)
١٨ ص
(٢٤)
سيماى ظاهرى امام مهدى (ع)
٢٠ ص
(٢٥)
فرهنگ انتظار
٢٢ ص
(٢٦)
فضيلت انتظار و ارزش منتظر
٢٢ ص
(٢٧)
حكمت فضيلت انتظار
٢٣ ص
(٢٨)
وظايف منتظر
٢٣ ص
(٢٩)
1 شناخت امام
٢٣ ص
(٣٠)
2 الگوپذيرى و اقتدا
٢٤ ص
(٣١)
3 ياد امام
٢٤ ص
(٣٢)
نمازگشايش
٢٥ ص
(٣٣)
ميعاد و موعود
٢٦ ص
(٣٤)
معنى انتظار
٢٧ ص
(٣٥)
انتظار و آمادگى
٢٨ ص
(٣٦)
شما درست مى گفتى
٢٩ ص
(٣٧)
پرسش شما، پاسخ موعود
٣٠ ص
(٣٨)
فلسفه غيبت صغرا
٣٠ ص
(٣٩)
1 تقسيم بندى دوران غيبت
٣٠ ص
(٤٠)
2 فلسفه غيبت صغرا
٣٢ ص
(٤١)
شكر نعمت
٣٣ ص
(٤٢)
چرا اعلام زمان ظهور نهى شده است؟
٣٤ ص
(٤٣)
نهى توقيت؛ روايات و عقل
٣٦ ص
(٤٤)
بهار و انتظار
٣٧ ص
(٤٥)
صدقه براى وجود مقدس ولى عصر (ع)
٣٨ ص
(٤٦)
دلايل روايى
٣٨ ص
(٤٧)
دلباخته آن جمال آسمانى
٤٠ ص
(٤٨)
ورود در وادى نور
٤١ ص
(٤٩)
زيارت عاشورا
٤١ ص
(٥٠)
آن شب قدر
٤٢ ص
(٥١)
مائده آسمانى
٤٣ ص
(٥٢)
سوغات سفر
٤٤ ص
(٥٣)
وصيت نامه ولايى
٤٤ ص
(٥٤)
مهدويت و دموكراسى
٤٦ ص
(٥٥)
1 مهدويت و دموكراسى
٤٧ ص
(٥٦)
2 هم آغوشى مبانى اين نظريه با مبانى حقوق بشر
٤٧ ص
(٥٧)
3 فساد ديگر نظريه پذيرش پايان تاريخ
٤٩ ص
(٥٨)
4 تناقض آشكار با روايات آخرالزمان
٥١ ص
(٥٩)
ميهمان ماه
٥٤ ص
(٦٠)
ترجمان قرآن
٥٥ ص
(٦١)
هميشه دلخواه
٥٥ ص
(٦٢)
آيينه واپسين لولاك
٥٥ ص
(٦٣)
بهار چشم هات
٥٥ ص
(٦٤)
شوق وصال
٥٦ ص
(٦٥)
طوباى ولايت
٥٨ ص
(٦٦)
درخت طوبى
٥٨ ص
(٦٧)
دعا براى سلامتى امام عصر (ع)
٦١ ص
(٦٨)
ديدگاه حكما، قدما و عرفاى اسلامى در مورد آب
٦٢ ص
(٦٩)
مقدمه
٦٢ ص
(٧٠)
آب
٦٣ ص
(٧١)
انواع آب ها
٦٣ ص
(٧٢)
بهترين آب براى نوشيدن
٦٤ ص
(٧٣)
نكات مهم در زمان نوشيدن آب
٦٤ ص
(٧٤)
ريشه هاى صهيونيسم در بريتانيا
٦٦ ص
(٧٥)
الف) سابقه تاريخى
٦٦ ص
(٧٦)
ب) پيوند با هيأت حاكمه انگليس
٦٧ ص
(٧٧)
ج) صهيونيسم مسيحى در انگليس
٦٨ ص
(٧٨)
پارادايم هاى نامتوازن از زنان و دختران در فيلم ها و انيميشن هاى ويژه كودكان
٧٠ ص
(٧٩)
آمريكا از ديد آمريكايى
٧٢ ص
(٨٠)
افغانستان
٧٢ ص
(٨١)
يازده سپتامبر
٧٢ ص
(٨٢)
اجتماعى
٧٣ ص
(٨٣)
سلاح ارتش صليبى جديد و آيات انجيل
٧٤ ص
(٨٤)
مسلمانان و معضل تفريحات مدرن
٧٦ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٢٣ - ١ شناخت امام

درباره ارزش منتظران فرمود: «بدانيد كسى كه منتظر اين امر [oظهور امام زمان‌] باشد، ثواب كسى را دارد كه روزها را روزه داشته و شب‌ها به عبادت الهى بر پاى ايستاده باشد».[١]

٣. همراهى پيامبر اعظم (ص): از رسول گرامى اسلام (ص) درباره منتظران پرسيدند؛ حضرت، چنين فرمود: «او مانند كسى است كه همراه [حضرت‌] قائم، در خيمه آن حضرت [آماده به خدمت‌] باشد. آنگاه حضرت صادق (ع)، پس از تأملى كوتاه فرمود: او مانند كسى است كه همراه رسول الله (ص) بوده است.»[٢]

٤. راه نجات از هلاكت: حضرت امام حسن عسكرى (ع) مى‌فرمايد: «مثل اين فرزمند من ... در اين امّت، همانند حضرت خضر و حضرت ذوالقرنين است. به خدا قسم! او غيبتى خواهد داشت كه در آن، هيچ كس از هلاكت نجات نمى‌يابد، مگر آن كس كه خداوند او را بر اعتقاد به امامت امامان پايدار دارد و به دعا براى تعجيل در فرج آن حضرت موفق سازد».[٣]

٥. برترين مردمان: امام سجاد (ع) فرمود: «آنان كه زمان غيبت او زندگى مى‌كنند و به امامت او اعتقاد داشته و منتظر ظهور او هستند، از مردمان همه زمان‌ها برتر مى‌باشند».[٤]

حكمت فضيلت انتظار

روايات اين باب همه نشان از ارزش انتظار و جايگاه منتظران از نگاه معصومان دارد؛ ولى چرا اين همه فضيلت براى انتظار برشمرده شده است؟

اينك برخى از حكمت‌هاى آن را برمى‌شماريم:

اوّل: ديندارى در دوره آخرالزمان، حقيقتاً دشوار است؛ به طورى كه در برخى روايات شخص منتظر را به كسى تشبيه كرده‌اند كه گويى آتش در دست دارد يا مى‌خواهد بوته خارى را با دست از زمين در آورد.

دوم: طبق روايات، ارزش اعمال به نيات آن است. هر چه نيت، خالص‌تر و بزرگ‌تر باشد، ارزش عمل بيشتر است. ارزش انتظار نيز، متناسب با منتظَر (امر مورد انتظار) شكل مى‌گيرد. اگر كسى منتظِر كسب مدرك تحصيلى باشد، انتظار او به اندازه مدرك تحصيلى ارزش دارد. اگر شخص ديگرى منتظر زيارت خانه خداوند باشد، ارزش معنوى انتظار او به اندازه زيارت خانه خداوند است.

شخص منتظر در انتظار ظهور مهدى فاطمه (ع) تحقق همه خوبى‌ها را در عالم و براى همه مخلوقات در جان خود مى‌پرورد. انسان منتظر در اثر اين انتظار، ارزشى والا پيدا مى‌كند؛ ارزش و مقامى كه در اثر آن، همراه و همگام اولياى الهى از خاتم پيامبران تا خاتم اوصيا، هم رتبه شهداى بدر و احد، هم‌دوش اصحاب پيامبر اكرم (ص) و مانند كسى است كه تمام عمر به روزه‌دارى و تهجّد پرداخته است.

سوم: از روايت پيامبر اكرم (ص) مى‌توان فهميد كه آنان برترين مردم دوران‌ها هستند. آن حضرت به اميرمؤمنان، على (ع) فرمود: «اى على! بدان كه شگفت‌انگيزترين ايمان‌ها در مردم و بزرگ‌ترين يقين‌ها در ايشان از آنِ گروهى در آخرالزمان است كه پيامبر را درك نكرده‌اند و امام هم از ديدگانشان پوشيده است و به سياهى روى سفيدى (نوشته‌هاى روى كاغذ) ايمان آورده‌اند».[٥]

وظايف منتظر

در اين مرحله، سؤالى به ذهن خطور مى‌كند كه وظيفه انسان منتظر چيست؟ با توجه به روايات، آيا وظايفى براى رسيدن به اين مقام والا بر عهده او گذاشته شده است؟

چنانكه در بخش قبلى گذشت، انتظار ارزشى بس والا و عظيم دارد كه دستيابى به اين جايگاه، وظايفى را بر دوش انسان قرار مى‌دهد. در روايات و بيانات پيشوايان دين، وظايف فراوانى براى منتظران ظهور بيان شده است كه به برخى از آنها اشاره مى‌شود:

١. شناخت امام‌