ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٩٠ - گفت وگوهاى موعودى

آقاى جمال شورجه (شماره ٥٢- انسان منتظر هميشه بيدار است): امروزه به دليل موج فزاينده معنويت‌گرايى كه در غرب، در شرف تكامل است. سردمداران كفر جهانى و شيطان بزرگ با سفارش مسيحيان صهيونيست مى‌خواهند با طرح موضوعات آخرالزمانى خود را در صف اوّل مشتاقان حضور منجى و بازگشت و رجعت مسيح قلمداد بكنند.

بايد پرسيد اگر شما به امام زمان (ع) معتقديد چرا رنگ و بوى امام زمان (عج) و انتظار و ظهور در سينما و هنر و فرهنگتان تا اين حد كمرنگ است. چرا امام حاضر (ع)، در زندگى فرهنگى ما و شما و ادبيات و هنر ما غايب است؟

محمد عسگرپور (شماره ٥٥- آمادگى براى ظهور و نياز به آن مصلح كل احساس مى‌شود): سال‌ها دغدغه ذهنى من اين بود كه چرا در سينماى ما به اين موضوع پرداخته نمى‌شود. كشور ما لقب امام زمانى دارد و ملت ما شيفته حضرت مهدى (عج) هستند و بايد تماس داشته با اين فرهنگ دائماً باشد، ولى حجم كارهايى كه در اين مورد ارائه شده بسيار كم است.

محمد نورى‌زاد (شماره ٦٠- سينماى ايران در حوزه فرهنگ مهدوى فقير است): باور من اين است كه هر اثرى، چه در سينما و چه در ساير عرصه‌هاى هنر را كه اصرار به گسترش عدالت، پاكى و درستى و آينده‌نگرى با بهره‌گيرى از گذشته و امروز داشته باشد، در قالب فيلم‌هاى مهدوى مى‌توان قلمداد كرد و مى‌توان براى آنها ارج و جايگاه قائل شد.