ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٩٩ - بهروز بيك عليزاده (محقق و مترجم)
على اكبر كسائيان دامغانى نويسنده و روزنامهنگار
زمانهاى است كه عشوهها و قشقرق غوغائيان دنيا، بىاجازت و بىشرم و حيا در همه جا آن سان بر چشم و گوش نوادگان آدم و حوّا مسلّط گشته است كه ديگر روزن هاى براى ديدن و شنيدن سيما و صداى اهل بصر باقى نمانده است!
به روزگار قحطى «حقگويى»، غنيمتى است كه مىبينيم، «موعود» يان، چون ديدهبانى تيزبين و نگران، از شهر «جانان» خبر مىدهند و بذر اميد و انتظارى شيرين را در دل بىقراران مىكارند.
مناره «موعود» در غرّه هر ماه، قنوت بيدارى مىخواند، بلكه افسونشدگان گوساله سامريان از خواب غفلت برخيزند و به «موساى زمان» روى آروند. اميدوار مىشويم، وقتى كه مىبينيم «مجله موعود»، در عصر عربدهكشى و فريبايى دجّالان، مژدهرسان شهر روشن يها شده، تا گم شدگان وادى حرمان را به كشور «جان» رهنمون شود، در صدمين روضه مكتوب «موعود»، خرسند و شيرين كلام باشيد كه اگر از هر صد سخن شما، تنها يك كلامتان، زنگار يأس از دل افسردگان بزدايد و نام و نشانى جديد از «منجى موعود» به مردمان بنماياند، سعادتى عظيم نصيبتان شده است.
طفيل هستى عشقاند، آدمى و پرى
هر چند «موعود» پس از سا لها تلاش مؤمنانه و مستمر، مأمن امن فرياد بىپناهان و مايه اميد منتظران شده است، به گمانم در هنگامه اختلاط و امتزاج خبرهاى حقّ و باطل توسط رسانههاى مستكبران و جولان جادوى فضول و بىحياى ديجيتال، ديگر كار از ايما و اشاره گذشته و به «عصر بشارت» نزديك شدهايم.
«بشيرى» كه شميم خوشبوى كوى «يار» را از ره اشراق استشمام كرده، در شتاب «خوش خبرى» خويش نبايد تأمل و ترديد كند و بيشتر با زيان خواص و خلوتيان، پيامرسان خلق شود؛
عزيزان! عجالتاً، يافتهها را علنى كنيد و زودتر و شفافتر از روزگار «شربت اندر شربت» بگوييد. به توليد ميدانى و لسان تودهها بيفزاييد. از چاشنى هر مصور و نقش نمايش و قدرت قصّه و تأثير مصاحبه با پاكدلان عامى و گفتوگو با مردمان چشم و گوش نيالوده و آماده بيشتر مدد بگيريد.
«موعود»، مزرع سوته دلان است. پس از سالها نذر و نياز، نزديك است كه بذر انتظار مؤمنان به بار بنشيند. چه زيباست كه قبل از چشيدن سوز عزرائيل، با صور اسرافيل زمان، از جاى بجنبيم! سپيده سرزده، صبح وصال نزديك است.
٩/ ٢/ ٨٨
بهروز بيك عليزاده (محقق و مترجم)
بار ديگر از نشريه وزين موعود تشكر مىكنم كه اين فرصت را در اختيار بنده قرار داد تا درباره امام زمان (ع) گفتوگو كنيم. در ابتدا وظيفه خود مىدانم كه از تلاش خستگىناپذير گردانندگان اين نشريه پرمحتوا و آموزنده قدردانى كنم. از خوانندگان فهيم و انديشمند اين نشريه نيز سپاسگذارى مىكنم. مخاطبان محترم و فرهيخته اين نشريه با حمايتهاى خود، امكان تداوم اين تلاش شكوهمند را فراهم آوردهاند و بدون ترديد از پاداش معنوى نيز برخوردار خواهند بود.
خوشبختانه نشريه محترم و گرانسنگ موعود توانسته است تا حدّ زيادى عطش مخاطبان خود را براى آشنايى بيشتر با مفهوم مهدويّت پاسخ دهد و به سؤالهاى آنها پاسخ بگويد. البته بدون شك گردانندگان بىريا و انديشمند اين نشريه به اين نكته نيز توجه دارند كه اعتقاد به مهدويّت يك امر فطرى مىباشد. بنابراين هيچگاه مطالبى كه در اين زمينه وجود دارد كهنه نخواهد شد و هر تلاشى كه از سوى مديران نشريه ابراز گردد مخاطبان خود را خواهد يافت و با كمال خوشبختى معتقدم مديران والا مقام اين مجموعه بر همين باور هم هستند و با استفاده از قالبهايى كه وجود دارد از مقالات تحقيقى گرفته تا پاسخ به شبهات، نقد و معرفى كتاب، ترجمه، داستان، شعر، متون ادبى، خاطرهنويسى، گرافيك، فيلمنامهنويسى، نقد آثار هنرى و غيره براى بيان مطالب خود استفاده مىكنند. اميدوارم با ظهور امام زمان (ع) چشمان تمامى تلاشگران عرصه مهدويّت غرق شادى و نور شود. إنشاءالله