ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٩٦ - حجّت الاسلام و المسلمين سيّد مرتضى مجتهدى سيستانى نويسنده و پژوهشگر حوزه مهدويّت (نويسنده «صحيفه مهديّه»)
صد شماره انتشار مجله حاكى از يك عزم قوى است
حجّت الاسلام و المسلمين سيّد مرتضى مجتهدى سيستانى نويسنده و پژوهشگر حوزه مهدويّت (نويسنده «صحيفه مهديّه»)
موضوع مهدويّت مهمترين موضوعى است كه شيطان به دنبال مقابله با آن است تا بتواند سدّ راه شود و كارهايى را كه در اين مسير انجام مىشود مختل كند. صد شماره انتشار يك مجله در اين عرصه حاكى از يك اراده قوى و عنايت ويژه است كه توانسته طى اين سالهاى متمادى نشريه بىوقفه منتشر شود. در ميان مطالب، موارد ارزنده و ارزشمندى بسيارى يافت مىشود كه خيلى وقتها مىتوان نبود مرض و غرضورزى، حزب بازىهاى سياسى را در آنها مشاهده كرد.
موضوع آسيبشناسى مطالب و موضوعات مهدوى كه در موعود به نسبت ديگر نشريات كمتر آمده نيازمند يك آسيبشناسى جدى است. بايد مشخص شود منظور از اين عنوان چيست و اساساً چرا اين قدر درباره موضوع مهدويّت آسيبشناسى مىشود؟ آيا غرض ايجاد خدشه در اين موضوع است؟ در حالى كه درباره ديگر موضوعات مانند اصل دين، توحيد و نبوت، روحانيت و ... اصلًا آسيبشناسى نمىشود. در مقابل، موضوع مهدويّت مرتب مورد آسيبشناسى قرار مىگيرد. آيا براى نمونه روحانيت قبل و بعد از انقلاب چرا آسيبشناسى نمىشود؟ اين همه افراد ادّعاى خدايى كردهاند، امّا هرگز اين موضوع آسيبشناسى نمىشود! موج آسيبشناسى مهدويّت كمى تأمل برانگيز است.
به طور كلى از مجلهاى مهدوى اين توقع وجود دارد كه خيلى تحت تأثير افراد قرار نگيرد، خيلى رنگ و بوى سياسى پيدا نكند، نويسندگان خالصانه براى حضرت بنويسند. با رعايت اين موارد تأثير گذارى مطالب بيشتر مىشود.
البته درباره موعود بايد بگويم كه نظام پخش مجله ضعيف است و از همين رو در جامعه آن قدر كه مىتوانسته تأثيرگذار نشده است. در قم مجموعه مشخّصى نمايندگى پخش آثار مؤسّسه را برعهده ندارد. خيلى وقتها براى تهيه يك شماره خاصّ مجله كه در شهر به دست نياورده بودم به كتابفروشى مسجد جمكران مىرفتم و آنجا هم مىگفتند تمام شده است. وقتى در قم اين طور باشد تكليف ديگر شهرها مشخّص است.
مهمترين مطلب براى اهل موعود اخلاص در كارها و توجه به خدا و حضرت است. اگر متوجه باشند چه هدفى را انتخاب كردهاند و توجه داشته باشند مهمترين فعاليتها خدمت كردن به حضرت است و بفهمند كه بزرگترين راه را انتخاب كردهاند متوجه مسئوليت خود مىشوند و در مىيابند كه همانند برخى از اصحاب ائمه (ع) در اين راه بايد جانفشانى كنند. نبايد نيّت آنها رياست، شهرت و ثروت و امثال آن باشد و از اين مسايل هم تأثير نپذيرند. واقعاً بايد براى خود حضرت كار كنند و در اين صورت هم مطمئناً مورد دستگيرى خاصّ حضرت مىشوند و اين غير عنايت و هدايت عامهاى است كه حضرت براى عموم مردم دارند. هدايت خاصه شامل افراد خالص مىشود. حضرت از افراد مهدوى در مشكلاتشان به طور خاص دستگيرى مىكنند كه خيلى از آنها قابل نيست فقط براى نمونه در مواضع و موارد متعدّد تذكر داده مىشده و هدايت مىشدهاند كه چه بكنند و چه نكنند و از مجموعه اين دفعات تنها يك بارش براى ما نقل شده كه به ايشان گفته بودند مثنوى را نخوان. چون اين كار خيلى بزرگ است و راه بزرگى است بدون اخلاص نمىتوان آن را طى كرد. با اخلاص ارتباط با حضرت برقرار مىشود و بعد از آن هدايت خاصه شامل حال فرد مىشود. هدايت خاصه كه آمد دنيا و آخرت شخص تضمين مىشود. آخرت او كه تضمينى صد درصدى دارد و در امور دنيايى هم وقتى دلبستگى به دنيا نباشد ديگر برايش مهم نيست چرا قرض دارد يا فلان حقوق و ثروت را ندارد. مهم گرفته شدن آن علاقه به دنياست.
مطالب موعود حتّى نسبت به مؤسّسات پس از خود مزيت دارد.