ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٤٨ - ج) سياست ها
بيزارى جويند.
٢. شناخت و نقد جدّى مناسبات فرهنگى، سياسى و اقتصادى حاكم بر جوامع اسلامى كه بيشتر به تقليد از الگوهاى توسعه غربى و تحت تأثير انديشههاى عصر مدرنيته در اين جوامع شكل گرفته است. اين جوامع بدون شناخت جدّى از وضع موجود خود نمىتوانند به راهكارهاى مبتنى بر آموزههاى دينى براى خروج از فتنههاى فراگير عصر غيبت دست يابند.
٣. تلاش براى تدوين استراتژى سياسى، فرهنگى، اقتصادى و نظامى جوامع اسلامى در عصر غيبت و تا رسيدن به عصر طلايى ظهور، بر اساس انديشه مهدوى و فرهنگ انتظار.
٤. تبيين وظايف و مسئوليتهاى نهادها و دستگاههاى مختلف فرهنگى، آموزشى، تبليغى و اجرايى براى گسترش و نهادينهسازى باور مهدوى در جامعه.
٥. بازشناسى جنبههاى مختلف اعتقادى، تاريخى، فرهنگى و اجتماعى انديشه مهدوى و فرهنگ انتظار با بهرهگيرى از منابع متقن و مستدل و استفاده از همه توان مراكز علمى حوزوى و دانشگاهى در زمينه مباحث كلامى، فلسفى، عرفانى، اخلاقى، حقوقى، سياسى و ....
٦. تلاش براى پالايش انديشه ناب مهدوى از هرگونه شايبه جعل و تحريف و زدودن اين انديشه از زنگارهاى جهل و خرافه، سخنان سست و بىاساس و هرگونه ديدگاه انحرافى مبتنى بر افراط يا تفريط.
٧. پاسخگويى عالمانه و متناسب با نيازهاى روز به شبههها، پرسشها و ابهامهاى موجود در زمينه منجىگرايى شيعى.
٨. شناساندن معارف مهدوى به نسل جوان و نهادينه ساختن اين معارف در متون آموزشى، از دبستان تا دانشگاه.
٩. احيا و گسترش فرهنگ انتظار و تلاش براى شناساندن نقش سازنده اين فرهنگ در پايدارى و پويايى جوامع اسلامى.
١٠. تبيين وظايف و تكاليف مردم در برابر حجت خدا و امام عصر (ع)، نهادينه ساختن اين وظايف و تكاليف در فرد و اجتماع و آماده ساختن جامعه اسلامى براى استقبال از واقعه مبارك ظهور.
١١. مقابله جدى با جريانهاى سياسى- فرهنگى كه در قالب كتاب، نشريه، فيلم، نرمافزارهاى رايانهاى، پايگاههاى اطلاعرسانى جهانى (اينترنت) و ... به تقابل با انديشه موعودگرايى شيعى مىپردازند، از طريق گسترش فرهنگ ناب مهدوى و نقد و بررسى جريانها و انديشههاى انحرافى و التقاطى.
١٢. بررسى و نقد ديدگاههايى كه متفكران مادىگرا و فرقههاى انحرافى در زمينه جهان آينده و آينده جهان مطرح كردهاند.
١٣. بهرهگيرى شايسته از ابزارهاى هنرى و رسانههاى ديدارى و شنيدارى، به ويژه سينما و تلويزيون براى تبليغ و ترويج معارف مهدوى.
١٤. ترويج و گسترش مفاهيمى چون اميد به آينده، يارى مظلومان، منجىگرايى، ستمستيزى، عدالتخواهى، معنويتگرايى و ... كه از عناصر جوهرى فرهنگ مهدويّت و انتظار به شمار مىآيند، از طريق قالبهاى مختلف هنرى (ادبيات داستانى، شعر، نمايشنامه، فيلم و ...).
١٥. گشودن زواياى جديد در طرح مباحث مهدوى و پرداختن به موضوعهاى مختلف فرهنگى، سياسى، اجتماعى از منظر فرهنگ انتظار.
ج) سياستها
١. توجه به جايگاه و شأن رفيع امام عصر (ع) و خوددارى از به كار بردن واژگان و تعبيرهايى كه شايسته جايگاه و شأن آن حضرت نيست.
٢. توجه به ديدگاههاى مراجع عظام تقليد براى
در امان ماندن از هرگونه افراط و تفريط در فعاليتهاى مهدوى.
٣. توجه به كاركردهاى مجالس و مراسم مهدوى و تلاش براى حفظ كاركرد اصلى اين مجالس و مراسم كه چيزى جز تجديد پيمان با امام عصر (ع)، يادآورى تكاليف و رسالتهاى ما نسبت به آن امام، ترويج فرهنگ انتظار و آمادهسازى جامعه براى ظهور يگانه منجى بشر نيست.
٤. پرهيز از تعيين وقت براى ظهور و متمركز كردن همه تلاشهاى فرهنگى و تبليغى بر اصل لزوم انتظار فرج، منتظر نگهداشتن مردم، حفظ شادابى و سرزندگى انتظار در آنها و يادآورى وظايف منتظران.
٥. پرهيز از طرح مطالب سست، واهى و بىاساس مبتنى بر خواب و رؤيا براى ترويج و تبليغ فرهنگ انتظار.
٦. پرهيز از دامن زدن به موضوع تشرّفات و خوددارى از طرح تشرّفاتى كه منبع و مستند محكم و قابل اعتمادى ندارند.
٧. خوددارى از بهرهبردارىهاى مادى از موضوع تبليغ و ترويج نام امام عصر (ع) و پرهيز از هرگونه برخورد سوداگرانه با اين موضوع.
٨. بسنده نكردن به جنبه احساسى و عاطفى موضوع مهدويّت و انتظار و تلاش براى بالا بردن سطح معرفت مردم در اين زمينه.
٩. پرهيز از هرگونه افراط و زيادهروى در طرح ياد و نام امام عصر (ع) در محافل، مجامع، رسانهها و دستگاههاى تبليغى به گونهاى كه موجب زدگى مردم از اين موضوع شود.
١٠. توجه به تمايزها و تفاوتهاى ادبيات آخرالزمانى و منجىگرايى شيعى با ادبيات آخرالزمانى و منجىگرايى ديگر اديان و مذاهب.
١١. بهرهگيرى از منابع متقن و مستدل در تبليغ و ترويج فرهنگ مهدوى.