ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٧٢ - ١ مراجع و علما
آيتالله خزعلى (شماره ٥ نقش امام عصر (ع) در هدايت اهواء و آراء): «من از آرا بيشتر مىترسم. كسى كه مسلمان است و براى خودش هم رأى قائل است و در برابر خدا و پيامبر «من» مىگويد خطرناك است. يك وقت كسى مثل «ابوعلى سينا» است كه «من» مىگويد (هر چند آن بيچاره هم نگفت) امّا يك وقت، فردى كه تشخيص يك عبارت ساده عربى را هم نمىدهد «من» مىگويد.
رأى من و هوا و هوس من اين است. و رأى خودش را مقابل رأى خدا مىگذارد و در نتيجه، فكر خود و رأى خود را بر حكم خداوند مقدم مىدارد. اينها «ضالّين» هستند.
در حال حاضر جهان به سمت مملو شدن از ظلم مىرود و به عبارتى به انتهايش هم رسيده است. ابرقدرتها، براى تأمين خودشان هر جا منبعى، ثروتى و ذخير هاى زيرزمينى است غصب مىكنند و حتى در كنار منابع، مغزها را هم مىربايند، قهراً اين عمل غده سرطانى بزرگى به وجود مىآورد.»
مرحوم آيتالله محمد هادى معرفت (شماره ٨- امام عصر (ع) واسطه فيض و تجلّىگاه لطف پروردگار): «ما نمىتوانيم بگوييم كه وعدهاى كه قرآن داده است يعنى «ليظهره على الدّين كلّه» در زمان عبدالملك بن مروان يا اينكه در زمان هارون الرشيد تحقق يافته است. اين مسئله اصلًا قابل پذيرش نيست و لذا طبق وعده قرآن ما بايد منتظر آن روز باشيم و وعده قرآن حق است.»
آيت الله حائرى شيرازى (شماره ٦- آثار تربيتى انتظار): «پس اصل غيبت كه شروع شد از ناشكرى شروع شد، شيعيان با امام يازدهم (ع) كارى كردند كه با هيچكدام از امامان (ع) نكردند، يك نامهاى به ايشان نوشتند كه پولهايى را كه ما خدمتتان فرستاديم شما بيلانش را به ما بگوييد.
در قبل از ظهور هم بايد، اينهايى كه دوستان آن حضرت هستند، آنچنان كار كنند كه دشمنان آن حضرت فلج بشوند. آنچنان تبليغ كنند، ترويج كنند، نام ببرند كه اسم آن حضرت، انتظار آن حضرت، آمدن آن حضرت، يك امر شايع و رايجى بشود. اين مىشود انتظار حقيقى».