يكى از موضوع هايى كه در زمينه ى ملاقات با امام زمان (عج) بايد بدان توجه داشت، اين است كه آيا همه ى كسانى كه ادّعا مى كنند با امام زمان (ع) ملاقات كرده اند، به راستى شخص آن حضرت و وجود واقعى ايشان را ديده اند يا احتمال هاى ديگرى در اين ميان وجود دارد؟

در پاسخ به اين پرسش بايد گفت، احتمال ها و فرض هاى مختلفى در اين زمينه مطرح است و هرگز نمى توان ادّعا كرد كه همه ى مدعيان رؤيت امام مهدى (ع) به واقع آن حضرت را ديده اند.

حضرت آيت الله جوادى آملى در زمينه ى دسته بندى كسانى كه موفق به ديدار امام زمان (ع) شده اند، مى فرمايد: «خيلى از موارد است كه انسان بيمار دارد، شفا پيدا مى كند يا گم شده اى دارد، پيدا مى كند، امّا آيا اين ها به وسيله ى شخص حضرت است يا اولياى فراوانى كه زير نظر حضرت هستند يا شاگردان فراوانى كه حضرت دارد؟ يا اينكه يكى از اولياى خود را اعزام مى كند؟ هيچ برهانى بر مسئله نيست كه مثلًا آن كس كه شخص گمشده را به منزل مى رساند يا مشكل كسى را حل مى كند، شخص حضرت باشد. اولياى فراوانى در خدمت و تحت تدبير حضرت هستند. حضرت ممكن است به يكى از اين ها دستور داده باشند و آن مشكل حل شود. در بعضى از موارد، آن تمثلات نفسانى از انسان مشاهده مى كند و خيال مى كند واقعيت است. اين بخش اوّل كه مشهود است تمثلات نفسانى بوده، بايد از واقعيت بينى جدا شود.

در بخش دوم كه حقيقتاً كسى را مى بيند و مشكل او حل مى شود يا شفاى مرضى بوده يا گم شده اى را به مقصد مى رساند، در اينجا نيز هيچ برهانى ندارد كه حضرت باشد يا شاگردى از شاگردان او. حضرت، شاگردان فراوانى دارد. اين سيصد و سيزده نفرى كه هستند، الان ممكن است افراد فراوانى باشند كه تحت تدبير آن حضرت، مأموريت هايى را انجام مى دهند.

بخش سوم آن است كه نظير مرحوم بحر العلوم (ره) خدمت خود حضرت مى رسد. اين را هم بعضى منكر هستند، [ولى‌] اين هيچ استبعادى ندارد، بلكه امكان هم دارد. اما در اين بخش دو مسئله وجود دارد: يك، فرد حق ندارد بگويد من خدمت حضرت رسيده ام؛ دو، ما حق نداريم قبول كنيم. به ما گفته‌اند كه شما