سنن النبى (آداب، سنن و روش رفتاری پيامبر گرامی اسلام) - العلامة الطباطبائي؛ مترجم حسین استاد ولی - الصفحة ٧٩ - ملحقات

(١)

ملحقات‌

(٢) ١٤٨) على ٧ فرمود: پيامبران عليهم السّلام طاقباز بر پشت مى‌خوابند.

(٣) ١٤٩) رسول خدا ٦ نه زن داشت و همگى يك روانداز داشتند كه با گياه خوشبو و رنگين ورس يا زعفران رنگ شده بود؛ نوبت هر يك كه مى‌رسيد آن را به خانه او مى‌فرستادند و نم‌زده مى‌شد تا بويش پخش شود.

(٤) ١٥٠) على ٧ فرمود: شب‌زنده‌دارى سبب تندرستى و خشنودى پروردگار و در معرض رحمت حق قرار گرفتن است و تمسّك به اخلاق و شيوه پيامبران است.

(٥) ١٥١) امام صادق ٧ فرمود: رسول خدا ٦ چون به بستر خواب مى‌رفت مى‌گفت:

اللّهم باسمك احيى، و باسمك اموت‌

(خداوندا، به نام تو زنده مى‌گردم و به نام تو مى‌ميرم). و چون از خواب بر مى‌خاست مى‌گفت:

الحمد للَّه الّذى احيانى بعد ما اماتنى و اليه النّشور

(سپاس و ستايش خداى را كه مرا پس از ميراندن زنده كرد[١] و همه پس از مرگ به سوى او زنده و محشور مى‌شوند).

(٦) ١٥٢) محمّد بن مروان گويد: امام صادق ٧ فرمود: آيا شما را خبر ندهم كه رسول خدا ٦ چون به بستر خواب مى‌رفت چه مى‌گفت؟ من گفتم: چرا، بفرماييد.

فرمود: آن حضرت آية الكرسى مى‌خواند و مى‌گفت:

بسم اللَّه، آمنت باللَّه، و كفرت بالطّاغوت، اللّهمّ احفظنى في منامى و في يقظتى‌

(به نام خدا، به خدا ايمان دارم، و از طاغوت بيزارم، خداوندا مرا در خواب و بيدارى حفظ فرما).

(٧) ١٥٣) رسول خدا ٦ بيشتر اوقات بالشى را از پوست كه از ليف خرما پر شده بود زير سر مى‌نهاد و هم روى آن مى‌نشست.

(٨) ١٥٤) رسول خدا ٦ هر گاه خواب هولناكى مى‌ديد مى‌گفت:

هو اللَّه الّذى‌

[١] -در اين حديث از خواب به مرگ تعبير شده است چنان كه در سوره زمر آيه ٤٢ آمده است.