سنن النبى (آداب، سنن و روش رفتاری پيامبر گرامی اسلام) - العلامة الطباطبائي؛ مترجم حسین استاد ولی - الصفحة ٦٧ - ملحقات
(١) ١١٦) رسول خدا ٦ در مسافرتها سريع راه مىپيمود و چون به راه پهناورى مىرسيد بر سرعت خود مىافزود.
(٢) ١١٧) امام باقر ٧ فرمود: رسول خدا ٦ چون مىخواست با مسافرى وداع كند دست او را مىگرفت (سپس به آنچه در نظر داشت در حق او دعا مىكرد).
(٣) ١١٨) على ٧ فرمود: رسول خدا ٦ عصايى داشت كه ته آن آهن نوك تيزى قرار داشت، بر آن تكيه مىكرد و روزهاى عيد [فطر و قربان] و در سفرها آن را همراه مىبرد و در نماز جلو خود مىنهاد [تا حريم نمازش باشد].
(٤) ١١٩) رسول خدا ٦ فرمود: عصا برداشتن نشانه مؤمن و سنّت پيامبران است[١].
(٥) ١٢٠) بر عصا تكيه كردن از اخلاق پيامبران عليهم السّلام است.
(٦) ١٢١) كعب بن مالك گويد: رسول خدا ٦ از سفر باز نمىگشت مگر هنگامى كه روز بر آمده باشد.
(٧) ١٢٢) سنّت آن است كه مسافر براى استراحت فرود نيايد مگر هنگامى كه هوا مقدارى گرم شده باشد؛ و بايد بيشتر سيرش در شب باشد.
(٨) ١٢٣) رسول خدا ٦ در سفرها هر گاه اول شب مىخوابيد دستش را دراز مىكرد و ساق دست را زير سر مىنهاد. و هر گاه در آخر شب مىخوابيد دستش را بلند مىكرد و سر مباركش را روى كف دست مىنهاد.
(٩) ١٢٤) سنّت آن است كه از منازل صبح زود حركت كنند و آغاز سفر روز پنجشنبه باشد.
(١٠) ١٢٥) در سفرها همراه بردن مشك آب و امثال آن از سنّت است.
[١] -گفتهاند: عصا به دست گرفتن نشانه سفر رفتن است، و عصا به دست گرفتن مؤمن نشانه آن است كه وى آماده سفر آخرت است و زاد و توشه آن را تهيه ديده است. يا آنكه عصا داشتن نشانه ضعف است و به دست گرفتن عصا براى اظهار تواضع و فرو كاستن تكبر است.