سنن النبى (آداب، سنن و روش رفتاری پيامبر گرامی اسلام) - العلامة الطباطبائي؛ مترجم حسین استاد ولی - الصفحة ١٥١ - ملحقات

(١) ٣٣٤. رسول خدا ٦ بيشتر اوقات حليم مى‌خورد و گاهى نيز آن را غذاى سحر قرار مى‌داد.

(٢) ٣٣٥. رسول خدا ٦ چون ماه رمضان فرا مى‌رسيد تمامى اسيران را آزاد مى‌كرد، و به هر سائلى چيزى مى‌داد.

٦

(٣) ٣٣. على ٧ فرمود: رسول خدا ٦ دهه آخر ماه مبارك رمضان بستر خود را جمع مى‌كرد و كمر همّت براى عبادت محكم مى‌بست. و در شب بيست و سوم اهل بيت خود را بيدار نگه مى‌داشت و به صورت هر كدام كه خواب بر او غلبه مى‌كرد آب مى‌پاشيد تا خواب از چشمش برود. همچنين حضرت فاطمه ٣ هيچ يك از اهل خانه خود را نمى‌گذاشت كه در آن شب بخوابند و براى اينكه خوابشان نبرد غذاى كمترى به آنان مى‌داد و از روز، خود را براى شب‌زنده‌دارى آماده مى‌كرد، و مى‌فرمود: محروم است كسى كه از خير اين شب بى‌بهره ماند.

(٤) ٣٣٧. على ٧ فرمود: رسول خدا ٦ روز عيد فطر هنگامى كه مى‌خواست براى نماز عيد به سوى مصلّى بيرون رود قبلا با چند دانه خرما يا كشمش افطار مى‌نمود.

(٥) ٣٣٨. شيخ صدوق رحمة اللَّه گويد: سنّت آن است كه آدمى در عيد قربان بعد از نماز، و در عيد فطر قبل از نماز چيزى بخورد.

(٦)

ملحقات‌

(٧) ٣٣٥) از برخى زنان پيامبر ٦ روايت شده كه آن حضرت روز نهم ماه ذى حجه و سه روز از هر ماه (پنجشنبه اول ماه و چهارشنبه وسط و پنجشنبه آخر ماه) را روزه مى‌گرفت.

(٨) ٣٣٦) چون ماه مبارك رمضان فرا مى‌رسيد رنگ رخسار رسول خدا ٦‌