سنن النبى (آداب، سنن و روش رفتاری پيامبر گرامی اسلام) - العلامة الطباطبائي؛ مترجم حسین استاد ولی - الصفحة ١٤٣ - ملحقات

قطرات اوليه باران مى‌ايستاد تا آنكه سر و محاسن شريفش از آب باران تر مى‌شد ...

(١) ٣٠٥) على ٧ فرمود: رسول خدا ٦ چون به باران نظر مى‌كرد، مى‌گفت:

اللّهمّ اجعله صبّا نافعا

«خدايا، اين بارندگى را فراوان و سودمند قرار ده».

(٢) ٣٠٦) امام باقر ٧ فرمود: چون رسول خدا ٦ براى نماز جمعه بيرون مى‌رفت بالاى منبر مى‌نشست تا آنكه مؤذّن‌ها از گفتن اذان فارغ شوند.

(٣) ٣٠٧) على ٧ فرمود: از سنّت است كه چون امام جمعه بالاى منبر رفت هنگامى كه روى به جمعيت كرد بر آنان سلام كند.

(٤) ٣٠٨) حضرت سجاد ٧ فرمود: رسول خدا ٦ (در نماز جمعه) دو خطبه مى‌خواند. پس از خطبه اول روى منبر مى‌نشست، سپس بلند مى‌شد و خطبه دوم را مى‌خواند.

(٥) ٣٠٩) امام باقر ٧ فرمود: در نماز جمعه حمد و سوره را بلند بخوانيد، زيرا كه آن سنّت است.

(٦) ٣١٠) امام باقر ٧ فرمود: رسول خدا ٦ هنگامى كه آفتاب از وسط آسمان رد مى‌شد نماز جمعه را مى‌خواند.

(٧) ٣١١) امام زين العابدين على بن الحسين عليهما السّلام فرمود: قنوت خواندن در نماز جمعه سنّت است.

(٨) ٣١٢) امام صادق ٧ فرمود: در نماز جمعه سنّت بر اين است كه امام در ركعت اول سوره جمعه و در ركعت دوم سوره منافقون بخواند.

(٩) ٣١٣) على ٧ فرمود: چون رسول خدا ٦ وارد مسجد مى‌شد و بلال مشغول گفتن اقامه نماز بود، آن حضرت مى‌نشست.

(١٠) ٣١٤) سهل ساعدى گويد: ميان جاى نماز رسول خدا ٦ و ديوار به اندازه عبور گوسفند فاصله بود.

(١١) ٣١٥) هشام بن سالم از امام صادق ٧ از تسبيح (در ركوع و سجود) پرسيد،