سنن النبى (آداب، سنن و روش رفتاری پيامبر گرامی اسلام) - العلامة الطباطبائي؛ مترجم حسین استاد ولی - الصفحة ١١٠ - ملحقات

سپس فرمود: ما دوست داريم كه جان و اولاد و اموالمان سالم باشد، ولى هر گاه سرنوشت الهى واقع شد ديگر سزاوار ما نيست كه آنچه را خدا براى ما دوست نداشته، دوست داشته باشيم.

(١) ٢٣٨) امام ٧ فرمود: سنّت در كافور براى ميت حد اكثر مقدار سيزده درهم و ثلث درهم است [زيرا] جبرئيل براى رسول خدا ٦ حنوطى آورد كه چهل درهم وزن داشت، آن حضرت آن را سه قسمت كرد، يك جزء براى خود، يك جزء براى على ٧ و جزء ديگر براى فاطمه ٣.

(٢) ٢٣٩) زراره و محمّد بن مسلم گويند: به امام باقر ٧ گفتيم: آيا عمامه براى ميت از كفن محسوب است؟ فرمود: نه، كفن واجب سه پيراهن است (لنگ، جامه، سرتاسرى) يا يك پوشش سرتاسرى كه تمام بدنش را بپوشاند نه كمتر از آن‌[١]. و بيش از اينها تا پنج جامه سنّت است، و زيادتر از آن بدعت خواهد بود، و عمامه سنّت است.

(٣) ٢٤٠) در حديثى وارد است كه جريده (دو قطعه چوب تر خرما، كه همراه ميت دفن مى‌كنند) از سنّت است.

(٤) ٢٤١) موسى بن جعفر ٧ فرمود: ما خاندانى هستيم كه مهريه زنان و مخارج حج واجب و كفن امواتمان از پاكيزه‌ترين اموال ما تهيه مى‌شود، و من كفن خود را آماده دارم.

(٥) ٢٤٢) على ٧ فرمود: رسول خدا ٦ هر گاه بر جنازه‌اى نماز مى‌خواند، اگر ميت مرد بود مقابل سينه او، و اگر زن بود مقابل سر او مى‌ايستاد.

(٦) ٢٤٣) ابو سعيد خدرى گويد: رسول خدا ٦ در تشييع جنازه و يا بيرون رفتن براى نماز عيد هرگز سواره نرفت.

(٧) ٢٤٤) امير مؤمنان ٧ فرمود: سنّت رسول خدا ٦ بر اين جارى شده كه زن‌

[١] -اين در صورتى است كه پيراهن پيدا نشود.