حكمت عملى يا اخلاق مرتضوى - الهى قمشهاى، مهدى - الصفحة ١٥ - نامه اول

فرموده:

و مرحوم فرزانه را نيز در اين بيت آورده:

مى‌فرمود كه انفاس قدسى استاد بزرگوار ما مرحوم آقا بزرگ رضوان اللّه تعالى عليه آنچنان در ما اثر گذاشته بود كه وقتى غنچه گلى را مشاهده مى‌كرديم به طورى تجليات حقّ جلّ و على را در آن متجلّى مى‌ديديم كه مى‌خواستيم آن را سجده كنيم.

كتاب و كتابخانه‌اى نداشت و بسيارى از كتاب‌هايش را در زمان حياتش بفروخت و خود كتاب و كتابخانه متحرك بود، گفتار از خودش مى‌جوشيد.

نسخه‌اى از حكمت ابن كمونه داشت كه مرحوم ميرزا طاهر تنكابنى از ايشان ابتياع كرد و اكنون در كتابخانه مجلس طهران است و نسخه عكسى آن در تصرف راقم است.

بسيار قانع بود ملبسش عادى، و مسكنش عادى‌تر. سقف خانه‌اش حصير و چوب هيزمى بود و برق نكشيده بود و مى‌فرمود: برق را در پشت بام كشيده‌ايم. مرادش لامپهاى گوناگون سقف ميناى آسمان يعنى ستارگان بود، گوئيا مرحوم شوكت درباره او فرمود:

وقتى در مدرسه مروى طهران ايشان را ناهارى دعوت كردم، با كمال گشاده‌رويى و آقايى پذيرفتند، و اين بنده به وضع طلبگى ناهارى در حجره تهيه كرده است با چه بزرگوارى ناهار ميل كردند و دعاى خير در حقّ ما فرمود كه اكنون از تذكّر آن صحنه منفعلم.

فرزند برومندش دوست فاضل بزرگوارم ثقة الإسلام نظام الدّين الهى، سخت به‌