حكمت عملى يا اخلاق مرتضوى - الهى قمشهاى، مهدى - الصفحة ٤٩ - كلمه ١٠ - قال أمير المؤمنين

صفات كماليه و افعال و شئون آثارى اوست و معلوم است كه اين موضوع اشرف و اعلاى تمام موضوعات علوم است لذا حكماى الهى فرموده‌اند: علم حكمت الهى چون موضوعش وجود حق و صفات و افعال و كيفيت صنع و ابداع حضرت احديت است پس اعلاى علوم و معارف است.

وَ مَنْ يُؤْتَ الْحِكْمَةَ فَقَدْ أُوتِيَ خَيْراً كَثِيراً[١].

هركه به حكمت الهى معرفت يافت به خير و سعادت بسيار بى‌شمار رسيده است.

امّا از جهت برهان:

برهان اين علم وجود كامل فوق الكمال خداست پس اتمّ و اظهر و اتقن برهانست چون وجود حق از فطريات است، أمير المؤمنين ٧ فرمود: «إعرفوا اللّه باللّه» و «دلّ على ذاته بذاته». برهان او وجود و انوار و اشراقات خود اوست خدا را به خود او كه هستى صرف است بايد شناخت‌ أَ وَ لَمْ يَكْفِ بِرَبِّكَ أَنَّهُ عَلى‌ كُلِّ شَيْ‌ءٍ شَهِيدٌ[٢].

أنت الذّى أشرقت الأنوار فى قلوب أوليائك حتّى عرفوك و وحّدوك. تو در دل خاصّان و دوستانت انوار جمال خود را اشراق كردى تا تو را شناختند و موحّد شدند.

پس خدا را دليل و برهان خداست كه وجودش فطرى و بديهى است هرچند كنهش ناپيداى ابدى است و در هيچ علم برهانى از اين روشن‌تر نيست كه به واسطه نور وجود الهى بر چشم بصيرت دلهاى پاكان عالم پديدار است.

اما از حيث غايت معلوم است كه حكمت الهى كه غايتش معرفة اللّه است اشرف و اعلاى امور است كه غاية الغايات اوست، يا غاية آمال العارفين.

[١] - بقره/ ٢٧٠

[٢] - فصلت/ ٥٤