بخارى از او شانزده و مسلم بيست و نه حديث روايت كرده است. او از اصحاب اجماع در مكتب اهل بيت (عليهم السلام) و از بزرگان شيعه و اصحاب ائمه اهل بيت (عليهم السلام) است، ولى به هنگام ذكر او فقط به عنوان شيعه بسنده شده است. بنابر اين در بسيارى از موارد هنگامى كه از محدثى تعبير به شيعه شده مقصود همان تشيعى است كه امروزه مى‌شناسيم.

٩٠- محمد بن موسى. ذهبى مى‌گويد: او شيعى صدوق است.[٢] مسلم از او يك حديث روايت كرده و بقيه نيز از او حديث نقل كرده‌اند.

٩١- مخول بن راشد نهدى. ابوداود او را شيعه خوانده است.[٣] بخارى از او يك حديث و مسلم دو حديث روايت كرده است.

٩٢- مسلم بن نذير. بخارى در" ادب المفرد" و نيز ترمذى و نسائى و ابن ماجه از او حديث روايت كرده‌اند. او از تابعين بوده و به‌

[١] . سير اعلام النبلاء ذهبى، ج ٩، ص ١٧٤، رقم ٥٢.

[٢] . ميزان الاعتدال ذهبى، ج ٤، رقم ٨٢٢٧.

[٣] . تهذيب التهذيب ابن حجر، ج ١٠، رقم ١٣٨.