٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص

امام على و شيعيانش - قاسم اف، الياس - الصفحة ١١٦ - ٢- سب و طعن

اين حديث از سلمان، بريده، ابن مسعود و ام سلمه روايت شده و هيثمى سند آن را صحيح دانسته است.

قال النبى (ص) لعلى و فاطمة و الحسن و الحسين: أنا حربٌ لمن حاربتم و سلمٌ لمن سالمتم.[١]

رسول خدا (ص) به اميرالمؤمنين (ع)، حضرت فاطمه (عليهاالسلام) و حسن و حسين (عليهماالسلام) اشاره كرده و فرمودند: من با هر كه با شما در جنگ است در جنگم و با هر كه با شما در صلح باشد در صلحم.

اين حديث را ام سلمه، زيد، ابوسعيد و ابوهريره روايت كرده‌اند و در كتب مذكور در پاورقى با دو لفظ روايت شده است. حاكم، ذهبى، هيثمى و البانى سند اين حديث را صحيح دانسته‌اند.

قال النبى (ص): يا على من فارقنى فقد فارق الله و من فارقك يا على فقد فارقني.[٢]


[١] . سنن ترمذى، ج ٥، ص ٥٧٠، ح ٣٨٧٠ و ٣٩٦٢؛ مسند احمد، ج ٢، ص ٤٤٢؛ مصنف ابن ابى‌شيبه، ج ٦، ص ٥١٢، ح ٥٢١٨١؛ صحيح بن حبان، ج ١٥، ص ٣٤٣، ح ٢٢٤٤. مستدرك، ج ٣، ص ١٦١، ح ٤٧١٣ و ٤٧١٤. سنن ابن ماجه، ج ١، ص ٦٥، ح ١٤٥. تفسير طبرى، ٥، ص ٢٢؛ سير اعلام النبلاء، ج ٢، ص ٤٣٢ و ج ١٠، ص ٤٣٢. مجمع الزوائد، ج ٩، ص ١٦٩؛ تاريخ بن كثير، ج ٨، ص ٤٠؛ جامع صغير و زياداته البانى، ج ١، ص ٢٣٥، ح ٢٣٤٢، و ج ٣، ص ١٤٩، ح ٤٧١٣؛ تاريخ ابن عساكر، ج ١٤، ص ١٥٧ با ٤ سند.

[٢] . معجم الكبير، ج ١٢، ص ٤٢٣، ح ١٣٥٥٩؛ معجم الاوسط، ج ٦، ص ١٦٢، ح ٦٠٨٥؛ تاريخ كبير بخارى، ج ٧، ص ٣٣٣، رقم ١٤٣١؛ مسند بزار، ج ٩، ص ٤٥٥، ح ٤٠٦٦؛ فضائل الصحابه، ج ٢، ص ٥٧٠، ح ٩٦٢؛ مستدرك، ج ٣، ص ١٣٣ و ١٥٨، ح ٤٦٢٤ و ٤٧٠٣؛ مجمع الزوائد، ج ٩، ص ١٢٨ و ١٣٥؛ ميزان الاعتدال ذهبى، ج ٢، رقم ٢٧٧٩؛ كنز العمال، ج ١١، ح ٣٢٩٧٤ الى ٣٢٩٧٦.