التوكل أوطناه. و قال (ع): إن الله يلقى فى قلوب شيعتنا الرعب فإذا قام قائمنا (ع) و ظهر مديننا (مهدينا) كان الرجل منهم أجرأ من ليث و أمضى من سيف. و قال (ع): شيعتنا من أطاع الله عز و جل و اتقاه.[١]

امام باقر (ع) مى‌فرمودند: بى نيازى و عزت در قلب مؤمن دور مى‌زند و همين كه به جايى برسد كه در آن توكل (بر خدا) هست در آنجا سكونت مى‌گزيند. و باز حضرت فرمودند:

همانا خداوند در قلوب شيعيان ما ترس را مى‌افكند، ولى زمانى كه قائم ما قيام كند و مهدى ما ظهور كند هر يك از شيعيان ما با جرئت‌تر از شير و برنده‌تر از شمشير مى‌شوند. و فرمودند: شيعيان ما كسانى هستند كه خدا را اطاعت كرده و پرهيزكار باشند.

حديث فوق را از تاريخ ابن كثير نقل نموديم، زيرا سندى كه ابن كثير براى اين حديث ذكر كرده صحيح است.

٣٧- فتكلم الحسن فحمد الله ثم قال: أما بعد فإنكم شيعتنا و أهل مودتنا و من نعرفه بالنصيحة و الصحبة و الاستقامة لنا.[٢]

[١] . البداية و النهاية ابن كثير، ج ٩، ص ٣٤٠.

[٢] . الامامة و السياسة ابن قتيبه، ج ١، ص ١٤١.