٣٨- سويد بن سعيد. مسلم پنجاه و سه حديث از او روايت كرده است. ذهبى نقل مى‌كند كه احمد بن حنبل گفت: از چيزى جز خوبى از او نمى‌دانم. به او گفتند: شخصى به او كتاب فضائل را آورد و او على را اول قرار داد وابوبكر عمر را آخر. احمد تعجب كرد وگفت: شايد آن از غير او باشد. گفتند: اينجا همين گونه چيزها است: گفت: شما به آن گوش ندهيد.[١]

٣٩- شبيل بن عزره. ابن حجر نقل كرده است كه: او هفتاد سال رافضى بود،[٢] ابوداود از او حديث روايت كرده است. وى از ثقات تابعين محسوب مى‌شود.

٤٠- شعبه بن حجاج. ابن قتيبه و شهرستانى و سليمانى او را شيعه خوانده‌اند.[٣]

[١] . سير اعلام النبلاء ذهبى، ج ١١ ص ٤١١، رقم ٩٧. ميزان الاعتدال ذهبى، ج ٢، ص ٢٤٨، رقم ٣٦٢١.

[٢] . تهذيب التهذيب ابن حجر، ج ٤، رقم ٥٤٠.

[٣] . المعارف ابن قتيبه، ص ٦٢٤. الملل و النحل شهرستانى، ج ١، ص ١٧٢. ميزان الاعتدال، ج ٢، رقم ٤٩٦٥.