أحد الأربعة فقال: يا رسول الله ألم تر أن عليا صنع كذا و كذا فأقبل إليه رسول الله يعرف الغضب فى وجهه. فقال: ما تريدون من على ما تريدون من على، على منى و أنا من على و هو ولى كل مؤمن بعدي.[١]

عمران مى‌گويد: رسول خدا (ص) گروهى را براى جهاد فرستاد و على را فرمانده آنها قرار داد. در طول سفر على عملى انجام داد كه اصحاب آن را نپسنديدند و چهار نفر از آنها با هم عهد كردند زمانى كه به مدينه برگشتند از على به رسول خدا (ص) شكايت كنند. بعد از مراجعه و احوالپرسى يكى از آنها گفت: اى رسول خدا، آيا نمى‌بينى كه على چنين و چنان كرد. رسول خدا (ص) از او روى گرداندند. سه نفر ديگر نيز هر كدام پس از ديگرى همين سخن را تكرار كردند و آن حضرت از هر كدام از آنها روى مى‌گرداندند. چون چهارمى اين سخن را گفت حضرت به او روى آورده و در حالى كه غضب از

[١] . سنن ترمذى، ج ٥، ص ٢٩٦، ح ٢٧٩٦؛ مسند احمد، ج ٥، ص ٣٥٦، ح ٣٣٠٦٢؛ صحيح ابن حبان، ج ١، ج ٥، ص ٣٧٣، ح ٦٩٢٩؛ سنن الكبرى النسائى ج ٥، ص ٤٥، ح ٨٤٧٤ و ٨٤٧٥؛ مصنف ابن ابى‌شيبه، ج ٦، ص ٣٧٣، ح ٣٢١٢١؛ مسند طيالسى، ج ١، ص ١١١ و ٣٦٠، ح ٨٢٩ و ٢٧٥٢؛ مستدرك حاكم، ج ٣، ص ١١٩، ح ٤٥٧٩؛ مسند ابويعلى، ج ١، ص ٢٩٣، ح ٣٥٥.