٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص

امام على و شيعيانش - قاسم اف، الياس - الصفحة ٩٣ - ١- برترى در روايات

دارد، ولى به اين معنا نيست كه پس از اين واقعه شخص افضل و برتر از او وجود نداشته باشد![١]

٣- قال رسول الله (ص): خير من أترك (أخلف) بعدى على بن أبي‌طالب.[٢]

رسول خدا (ص) فرمودند: بهترين كسى كه بعد از خود وامى‌گذارم على ابن ابى‌طالب است.

اين حديث از اميرالمؤمنين (ع)، سلمان، انس و ابوهريره روايت شده است.

٤- قال رسول الله (ص): على خير البشر![٣]

رسول خدا (ص) فرمودند: على برترين مردم است.

اين حديث از اميرمومنين (ع)، ابن عباس، حذيفه، عائشه، ابن مسعود، جابر، على ابن زيغم وامام باقر (ع) روايت شده است.


[١] . منهاج السنة ابن تيميه.

[٢] . معجم الكبير، ج ٦، ص ٢٢١، ح ٦٠٦٣؛ الاصابة ابن حجر، ج ١، ص ٢٠٩، رقم ٩٩٣؛ تاريخ ابن عساكر، ج ٤٢، ص ٥٧؛ شواهد التنزيل، ج ١، ص ٩٨ و ٤٨٨؛ كنز العمال، ج ١١، ص ٦١٠، ح ٣٢٩٥٢.

[٣] . من حديث خيثمة، ص ٢٠١؛ تاريخ بغداد، ج ٧، ص ٤٢١ و ٤٣٣؛ تهذيب التهذيب ج ٩، ص ٤١٩؛ كنز العمال، ج ١١، ص ٦٢٥، ح ٣٣٠٤٥؛ سير اعلام النبلاء، ج ٨، ص ٢٠٥، ج ١٨، ص ٣١٠؛ تاريخ ابن كثير، ج ١٠، ص ٧٩ و ص ٨٠ و ص ٨٦. تاريخ ابن عساكر، ج ٤٢، ص ٣٧٢ و ٣٧٣ با ٤ سند. الموضوعات، ج ١، ص ٣٤٧ با ٥ سند.