امام على و شيعيانش - قاسم اف، الياس - الصفحة ١١٨ - ٢- سب و طعن
اين حديث از امير المؤمنين (ع)، ابوذر، حذيفه ابوبرزه، ام سلمه، عائشه، و يعلى بن مره روايت شده است، حاكم و ذهبى سند آن را صحيح دانستهاند.
اين احاديث صحيح به همراه آيات و روايات فراوان ديگرى كه بر افضليت و برترى اميرالمؤمنين (ع) دلالت مىكند بى اساس بودن نظريه ابن حجر را ثابت كرده و نظريه اهل سنت را در اين باره مخدوش مىسازد.
اگر برتر دانستن اميرالمؤمنين (ع) دليل رفض باشد همانا خداوند متعال و رسول خدا (ص) همه را به رفض دعوت كردهاند؛ چرا كه خداوند متعال و رسول بزرگوارش على (ع) را بر ديگران برترى و رفعت بخشيدند.
آرى خداوند متعال و رسول اكرم (ص) اميرالمؤمنين و اهل بيت (عليهم السلام) را اين گونه معرفى كردهاند، ولى متأسفانه هر كه به اين احاديث عمل كند مورد اتهام قرار گرفته و او را به چيزهاى واهى متهم مىكنند. به جاى عمل به چنين احاديث مسلمى، قانونى را ساخته و پرداخته و به وسيلهى آن به ديگران مىتازند. به راستى تبعيت از اين احاديث و دهها و صدها آيات و روايات ديگر در اين موضوع سزاوارتر از تبعيت از سخن كسانى كه پيروى از مضامين اين نوع آيات و اخبار را، جرم و معصيت مىدانند نيست!