٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص

امام على و شيعيانش - قاسم اف، الياس - الصفحة ١١٣ - ٢- سب و طعن

چهره‌ى حضرتش پيدا بود فرمودند: از على چه مى‌خواهيد! على از من است و من از او و او ولى هر مؤمن بعد از من است.

اين حديث از عمران و بريده روايت شده و ترمذى، حاكم، البانى در ذيل ترمذى، حسين سليم در ذيل ابويعلى و شعيب ارنؤوط در ذيل ابن حبان سند آن را صحيح دانسته‌اند.

داستان‌هاى زياد ديگرى در همين باره در مورد اميرالمؤمنين (ع) وارد شده است كه به همين مقدار اكتفا مى‌شود. گذشته از آنچه نقل كرديم احاديث زير را نيز مى‌توان به آنچه گذشت اضافه كرد، احاديثى كه نه تنها مدعاى مارا روشن و ثابت و تقويت مى‌كند، بلكه بر برتريى اميرالمؤمنين (ع) نيز دلالت دارد.

قال رسول الله (ص): من سبَّ عليّاً فقد سبَّنى و من سبَّنى فقد سبَّ اللهَ.[١]

رسول خدا (ص) فرمودند: هر كه على را دشنام دهد همانا مرا دشنام داده و هر كه مرا دشنام دهد خدا را دشنام داده است.

حاكم، ذهبى و هيثمى سند اين حديث را صحيح دانسته‌اند.

قال رسول الله (ص): من آذى عليّاً فقد آذاني.[٢]


[١] . مسند احمد، ج ٢، ص ١٠٠ و ج ٦، ص ٣٢٣، ح ٢٦٧٩١؛ سنن الكبرى نسائى، ٥، ص ١٣٣، ح ٨٤٧٥؛ مستدرك حاكم، ج ٣، ص ١٣٠، ح ٤٦١٥ و ٤٦١٦؛ مجمع الزوائد هيثمى، ٩، ص ١٣٠.

[٢] . مسند احمد، ج ٣، ص ٤٨٣؛ صحيح بن حبان، ج ١٥، ص ٣٦٥، ح ٦٩٢٣؛ الثقات ابن حبان، ج ٣، ص ٢٧٥؛ انساب الاشراف، ج ٢، ص ٣٧٩؛ مستدرك حاكم، ج ٣، ص ١٣١، ح ٤٦١٩. المختاره مقدسى ج ٣، ص ٢٦٧، خ ١٠٧٠ و ١٠٧١. مجمع الزوائد، ج ٩، ص ١٢٩ و ديگران.