براى آگاهان مخفى نيست كه مكتب اهل بيت (عليهم السلام) در زمان امام صادق (ع) به خاطر آزادى‌هايى كه به وجود آمد، رواج بيشترى گرفت و معارف آن به طور كامل براى مردم بيان گرديد. امام صادق (ع) شخصيتى است كه بيشتر امامان فقهى مكتب اهل سنت بى واسطه يا با واسطه از محضرش بهره علمى برده‌اند. معروف است كه ابوحنيفه مى‌گفت: اگر آن دو سالى كه در محضر جعفر صادق كسب علم كردم نبود، هلاك شده بودم.

معاندين تشيع همانند وهابيان چون نمى‌توانند جايگاه والاى امام صادق (ع) را انكار كنند براى فرار از اعتراف به اين كه آن حضرت پيشواى شيعيان است حضرتش را به عنوان يك شخصيت و عالمى‌

[١] . طبقات الكبرى، ج ٥، ص ٢١٩. منتخب من ذيل المذيل، ص ١٢٠. مناقب اهل بيت( عليهم السلام) صنعانى، ج ٢، ص ١٠٩. تهذيب الكمال، ج ٢٠، ص ٣٩٩، رقم ٤٠٥٠. تاريخ ابن عساكر، ج ٤١، ص ٣٩٦.