مى‌بينيم كه ابن يعقوب با صراحت اعتراف مى‌كند كه صحيح مسلم پر از احاديث راويان شيعه است. به ياد داريم كه دانشمند بزرگ اهل سنت ابن حجر كسانى شيعه‌ى غالى و رافضى ناميد كه اميرالمؤمنين (ع) را افضل از شيخين بدانند، پس با اعتراف اين شخصيت بزرگ اهل سنت، صحيح مسلم آكنده از راويان رافضى است.

براى توضيح بيشتر اسامى محدثانى را كه به عنوان شيعه، شيعه غالى و رافضى معرفى شده، و بخارى و مسلم از آنها حديث روايت كرده‌اند به ترتيب الفبا ذكر خواهيم كرد. جالب آن است كه بدانيم در شرح حال بسيارى از اين راويان تعابيرى همچون" امام و حافظ" آورده شده است.

براى طولانى نشدن بحث، سعى كرديم فقط اعتراف اهل سنت به رافضى و يا شيعه‌ى غالى بودن آن راوى را بياوريم و از نقل ديگر مطالب كه در مدح اين راويان آورده شده است صرف نظر كرديم. گذشته از اين كه بسيارى از علماى رجال اهل سنت در معرفى راويان شيعه فقط به ذكر اين كه" فلان راوى شيعه است" بسنده كرده‌اند. البته براى اين كه خواننده عزيز بداند تقسيم راويان شيعه به" شيعه" و" رافضى" حقيقتى نداشته، و حيله و فريبى بيش نيست، سعى كرديم در مورد راويانى كه اكثر علماى اهل سنت آنها را صرفا" شيعه"