٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص

امام على و شيعيانش - قاسم اف، الياس - الصفحة ٩٠ - ١- برترى در روايات

ابن كثير در مورد اين حديث مى‌گويد:" استاد ما ذهبى اسانيد اين حديث را جمع كرده است كه در آن بيش از نود نفر از تابعين حديث مزبور را از انس روايت كرده‌اند". ابن كثير بسيارى از آنان را در تاريخش نام برده است.[١]

٢- قال رسول (ص) يوم خيبر: لأعطيَنَّ الرّاية غداً رجلًا يحبّ اللهَ و رسولَه و يحبُّه اللهُ و رسولُه لا يرجع حتّى يفتح عليه.

رسول خدا (ص) روز خيبر فرمودند: پرچم را فردا به دست كسى مى‌دهم كه خدا ورسولش را دوست دارد و خدا و رسولش نيز او را دوست دارند. او از ميدان جنگ بر نمى‌گردد مگر با فتح و پيروزى.[٢]

اين حديث را بيش از دوازده نفر از صحابه روايت كرده‌اند، مانند اميرالمؤمنين (ع)، ابن عباس، سلمه، عمر، ابن عمر، جابر، بريده، عمران، سعد، ابوهريره، ابوسعيد و سهل.


[١] . البداية والنهاية ابن كثير، ج ٧، ص ٣٥٣.

[٢] . مسند احمد، ج ٢، ص ٣٨٤، ح ٨٩٧٨ و ج ٥، ص ٣٣٣ و ٣٥٣، ح ٢٢٨٧٢ و ٢٣٠٥٩. صحيح بخارى، ج ٣، ص ١٠٧٧، ح ٢٧٨٣ و ٢٨٤٧ و ٣٤٩٨ و ج ٤، ص ١٥٤٢، ح ٣٩٧٢ الى ٣٩٧٤. صحيح مسلم، ج ٤، ص ١٨٧٢، ح ٢٤٠٦ و ٢٤٠٧. سنن ابن ماجه، ج ١، ص ٤٥، ح ١٢١. سنن ترمذى، ج ٥، ص ٦٣٨، ح ٣٧٢٤.