ابوامامه باهلى روايت مى‌كند كه رسول خدا (ص) فرمودند: همانا خداوند متعال پيامبران را از درختان گوناگون آفريد؛ ولى من و على را از يك درخت آفريد كه اصل آن من هستم و على شاخه‌هاى آن و حسن و حسين ميوه‌هاى آن و شيعيان ما برگ‌هاى آن. پس هر كه بر اين درخت چنگ بزند (هر كه از ما پيروى كند) نجات خواهد يافت و هر كه از آن خودارى كند هلاك خواهد شد. اگر عابدى هزار سال خدا را عبادت كند، ولى محبت ما اهل بيت را در دل نداشته باشد خداوند او را به جهنم خواهد افكند. سپس حضرت اين آيه را تلاوت فرمودند:" بگو من در برابر (زحمات رسالتم) از شما (مسلمانان) اجر و پاداشى جز دوستى اهل بيتم نمى‌خواهم".[١]

حسكانى اين حديث را با دو سند و ابن عساكر با سه سند روايت كرده است.

٢٩- أخبرنا ابوالقاسم هبة الله بن عبد الله، حدثنا ابوبكر الخطيب، حدثنا عبد الله بن محمد بن عبيد الله النجار، حدثنا محمد بن المظفر، حدثنا ابوجعفر محمد بن الحسين بن حفص‌

[١] . شواهد التنزيل حسكانى، ج ١، ص ٥٥٣، ح ٥٨٨ ج ٢، ص ٢٠٣، ح ٨٣٧؛ تاريخ ابن عساكر، ج ٤١، ص ٣٣٥، ج ٤٢، ص ٦٥ و ٦٦.