٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص

امام على و شيعيانش - قاسم اف، الياس - الصفحة ٨٩ - ١- برترى در روايات

اين سومين بار است كه انس به بهانه‌ى مشغول بودن شما من را رد مى‌كند. رسول خدا (ص) فرمود: چرا چنين كردى! گفتم: من دعاى شما را شنيدم، دوست داشتم شخصى از قوم خودم بيايد. حضرت فرمودند: گاهى انسان قومش را دوست دارد.[١]

حاكم سند اين حديث را در دو جا به شرط شيخين صحيح دانسته و تصريح كرده است: از على (ع) و ابوسعيد خدرى و سفينه نيز اين حديث با سند صحيح روايت شده است. ذهبى در تعليق خود به هر دو مورد اشكال وارد كرده است، البته وى در" ميزان الاعتدال" اعتراف بر اشتباه خود نموده و به صحيح بودن سندهاى حاكم اذعان كرده است.

گفتنى است كه اين حديث شريف از اميرالمؤمنين (ع)، انس، ابن عباس، سفينه، ابوسعيد، ابوطفيل، سعد، عمرو عاص، يعلى، جابر، ابورافع و حبشى روايت شده است.[٢]


[١] . مستدرك، ج ٣، ص ١٤١، ح ٤٦٥٠ و ٤٦٥١؛ معجم الاوسط، ج ٧، ص ٢٦٧، ح ٧٤٦٦؛ ميزان الاعتدال، ج ١، ص ٢٥، رقم ٥٩ و ج ٣، ص ٤٦٥، رقم ٧١٨٠.

[٢] . سنن ترمذى، ج ٥ ص ٦٣٦، ح ٣٧٢١؛ سنن كبرى نسائى، ج ٥ ص ١٠٧، ح ٨٣٩٨. مسند ابويعلى ج ٧، ص ١٠٥، ح ٤٠٥٢ و ٤٢٢٣؛ تاريخ كبير بخارى، ج ١ ص ٣٥٧، رقم ١١٣٢ و ج ٢، ص ٢، رقم ١٤٨٨؛ مسند احمد، ج ٣، ص ١٩٨، ح ١٣٠٦٦؛ معجم الكبير، ج ١، ص ٢٥٣، ح ٧٣٠ و ج ٧، ص ٨٢، ح ٦٤٣٧ ج ١٠، ص ٢٨٢، ح ١٠٦٦٧؛ طبقات المحدثين بن حبان، ج ٣، ص ٤٥٤؛ مسند بزار، ج ٩، ص ٢٨٧، رقم ٣٨٤١؛ مجمع الزوائد، ج ٩، ص ١٢٥ و ١٢٦ ج ١٠، ص ٢٤١؛ تاريخ الاسلام ج ٣، ص ٦٣٣؛ معجم الاوسط، ح ١٧٤٤ و ٥٨٨٦ و ٦٥٦١ و ٧٤٦٦ و ٩٣٧٢.